keen on boys

'Ετσι!

2011-02-11T14:24:00.000+02:00

Ιnfo
Facebook Page
Kiss-In Event

Ενα μεγάλο μπράβο σε όλα τα παιδιά που συμμετείχαν.

Eπίσης απόψε παίζει και Queer in Athens Festival

Παρατήρηση...

2011-01-20T21:30:00.000+02:00

Γεια χαρα σε όλους.

Έχω παρατήσει το blog καθότι τους τελευταίους μήνες περνάω μια διαφορετική φάση στη ζωή μου, στο εξωτερικό πλέον, και θα ήθελα να την απολάυσω στο μέγιστο για όσο κρατήσει. Δεν ήθελα να κλείσω με βαρύγδουπα πόστς απογοήτευσης μίρλας και καημού, και για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω καν αν θα κλείσω. Mπορεί να μου τη βαρέσει αύριο ρε αδερφε (ή αδερφή, ιτ ντιπέντς) να κάνω ποστ. Anyway, είμαι μια χαρά, για όποιον τελοσπάντων αναρωτιέται, ελπίζω κι εσείς το ίδιο.

Σαν περίεργος άνθρωπος που είμαι, θέλησα να δω αν πατάει ψυχή στο blog και έτσι μπήκα σε εκείνον τον ξεχασμένο λογαριασμό του google analytics για να δω στατιστικες. Έντρομος παρατήρησα οτι έχω πάνω κάτω 40-50 pageviews ημερησίως. Στο διάστημα απο 20/12 μέχρι και σήμερα το παρακάτω πόστ (μιλάμε για τον Οκτώβρη του 2007) έχει 330 pageviews.

Όπως ήταν λογικό, υπέθεσα οτι επειδή το πόστ μιλάει για διασημότητες, κάποιο search query του google μετέφερε τους αναγνώστες στο blog, κοιτώντας τα keywords επιβεβαιώθηκα. Σε όλους αυτούς, θα ήθελα να πώ το εξής:

Παιδιά, όσο και να ψάξετε, δε θα βρείτε απτές αποδείξεις για τη σεξουαλική ζωή κανενός διάσημου (δημοφιλέστεροι στις αναζητήσεις ήταν ο Χατζηγιάννης, ο Ρέμος και ο Βέρτης) οπότε τί ψάχνετε? Και gay να είναι, που σίγουρα κάποιοι είναι (είμαστε παντού βλέπετε) τόσο πολύ σας νοιάζει να το μάθετε;

Κοιτάξτε λιγάκι την πάρτη σας, με την καλή έννοια.

Εις το επανιδείν

keen

my future boyfriend...

2010-08-11T04:55:00.000+03:00

Τον λένε Mario Maurer, είναι Κινεζο/Ταϊλανδο/Γερμανός, ηθοποιός και μοντέλο, παίζει την Gay Interest (τί φλού χαρακτηρισμός) ταινία The love of Siam. Eίναι Θεούλης και πάντα το είχα άχτι να πάω με έναν σχιστομάτη... ειδικά ο χαρακτήρας που υποδύέται στην ταινία... είναι τελείως το στυλ μου. Συνεσταλμένος φλώρος (λάααααβ!)

Καλό το ταινιάκι, το προτείνω ανεπιφύλακτα εαν δε σε ξενίζουν τα Ταϊλανδέζικα σα γλώσσα και έχεις να διαθέσεις 2,5 ώρες (Η direcor's cut είναι 4ωρη και ΟΧΙ δυστυχώς δεν έχει κάποια sex scene -το έψαξα-)

Δηλώνω fan!

It's personal...

2010-07-31T15:36:00.001+03:00

Ο Χριστός!!!

2010-07-22T06:41:00.000+03:00

και όχι η Παναγία, αγαπητά μου παιδιά.

Καταρχάς γνωρίζετε οτι έχω μια τάση προς τις μικρότερες ηλικίες aka 20χρονα πιπινάκια, με σφριγηλό και λείο δερματάκι, που συνήθως δεν έχουν ιδέα του ποιοί είναι, τί θέλουν και πού βαδίζουν. Θα μου πείς οκ δεν έχεις και άδικο... οι περισσότεροι στα 20 δεν είχαμε ιδέα...

Αλλα θα ξεφύγω απο το θέμα... και δεν θέλω. Είναι λοιπόν μια σπάνια στιγμή στην οποία θα αναφερθώ σε γκομενάκι μεγαλύτερο απο μένα. και δε μιλάμε για 2,3 άντε 5 χρόνια... Οοοοοχι! Ο Κύριος αυτός μου ρίχνει καμια 15ετία (είναι 42).

Ιδού λοιπόν ο ηθοποιός James Caviezel

OH MY GOD! και ξέρω τι λέω... γιατι ο συγκεκριμένος κύριος, έπαιζε τον Χριστούλη στο Passions of Christ (ναι αυτο του Mel Gibson που είχε διαλόγους στα αρχαία Αραμαϊκά) Bέβαια σαν Χριστούλης, με τη μαλλούρα, το γένι και το προσθετικό στη μύτη για να φαίνεται γαμψή δεν έλεγε και πολλά (Παναγιά μου 'σχώρα με) αλλα δε μπορείτε να πείτε... είναι καλό γκομενάκι εεεε;

Αυτό που λατρευώ πάνω του είναι πως έχει πολύ ευγενικά χαρακτηριστικά... είναι πολυ noble φυσιογνωμία και μ'αρέσει αυτό στον άλλο, ξέρεις όταν φαίνεται πολύ αριστοκρατικός/ευγενής αλλα όχι με τη σημερινή σημασία, περισσότερο με την έννοια οτι φαίνεται δίκαιος, ευγενικός, καλοκάγαθος (χριστέ μου τί επίθετα χρησιμοποιώ... γιάϊξ! ελπίζω καταλάβατε τί θέλω να πώ)

Σκουπίδια..

2010-07-14T19:36:00.001+03:00

Οτι το'χω λίγο με τα όνειρα και κατα καιρούς βλέπω κατι wannabe καταστάσεις που μοιάζουν τόσο αληθοφανείς... το'χω. Μερικές φορές μοιάζει και λίγο twisted όλο αυτό... σαν κάποιος να μου κάνει πλάκα. Αλλα σήμερα στη μεσημβρινή μου σιέστα είδα όνειρα σκουπίδια (διασκεδαστικά όμως).

Στο πρώτο όνειρο είμαι λέει και τρώω και βλέπω τηλεόραση οπου διαφημίζουνε το νέο πρόγραμμα απο Οκτώβρη και βλέπω ριάλιτυ τύπου Survivor/Παταγωνία οπου και κολλάω στον παρουσιαστή, ο οποίος είναι γνωστός μου (πρώην γκόμενος της αδερφής μου οταν ήταν στην τρυφερή ηλικία των 12, άστο) και του έχουν αλλάξει το όνομα σε Πέτρος; Κάτι τέτοιο... Θυμάμαι μ'έπιασε νευρικό και έφτυνα το φαγητό απο τα γέλια.

Στο δεύτερο είμαστε με παρέα σε μπαράκι, άγνωστο πού, άγνωστο ποιοί και σε ένα breakdown ενός κομματιού που χαμηλώνει κάπως η μουσική μια γκόμενα της παρέας έρχεται και προφανώς συνεχίζουμε διάλογο που είχαμε απο το προηγούμενο music breakdown οπου (λογικά) συζητάγαμε για pets και ζώα in general.

- A! Eπίσης μου αρέσει πολύ ο Φαροδιός
- Ο ποιός?!
- Ο Φαροδιός καλέ! Το ψάρι!
- Εχχμ, λέγεται Ε-ρωδιός και είναι πτηνό!
- Σε παντρεύομαι!
- Ορίστε;
- Θέλω να κάνω έξυπνα παιδιά!
- ...

Μετά ξύπνησα.

EDIT: Μου'ρθε κι άλλο ένα πρόσφατο... ήμουν λέει καλεσμένος σπίτι μιας φίλης για φαγητό, και πήγα απο νωρίς κάτσαμε τα είπαμε και έπαιζα με τα 2 παιδιά της. Οπότε σε κάποια φάση αφού οι μικροί με έχουν κυριολεκτικά εξαντλήσει καθόμαστε να φάμε. Anyway μετά το φαγοπότι τα μικρά είναι ακόμα στην τσίτα και με τραβολογάνε, οπότε πέρνω σοβαρό ύφος και τους λέω:

"Παιδάκια μόλις φάγαμε, και τί κάνουν οι μεγάλοι μετα το μεσημεριανό φαγητό;"
(προφανώς εννοούσα οτι είναι κουρασμένοι και πέφτουν για ύπνο)

και μου απαντάνε και τα 2 με ενθουσιασμό
"Τσιγάροοοοο!"

2010-07-11T16:42:00.000+03:00

Τα σεντόνια έχουν ποτίσει με το άρωμά σου και την αρμύρα του πρωϊνου μπάνιου στη θάλασσα. Τα κορμιά μας, τυλιγμένα στο σεντόνι ζεσταίνουν το ένα το άλλο. Η γευση των χειλιών σου στην κούπα με αχνιστό ελληνικό που ετοίμασα και για τους δυο μας.

Μπορεί να μην έγινε τίποτα.
Αλλα ένιωσα απίστευτα.

Time to play!

2010-07-06T12:09:00.004+03:00

Kλίκ στα κουμπάκιαααα!

Aυτό το παιχνιδάκι μου θύμησε την ρήση του Πλάτωνα (αν δεν λανθάνω) που είχε ο Αkon στο blog του. Δεν θυμάμαι αν του είχα αφήσει ποτέ κόμμεντ του παιδιού, αλλα τον διάβαζα όπως διαβάζω διάφορα blogs, αλλα συνήθως δεν αφήνω σχόλια. Δεν ξέρω αν δεν εχω κάτι να πώ ή αν δε μ'αρέσει να λεω τη γνώμη μου. Η εν πάσει περιπτώσει αν έχω κάτι ουσιώδες να πώ. Στα περισσότερα blogs που θα αφήσω κάποιο comment, τυχαίνει να τα ξέρω και προσωπικά τα παιδιά (ή να τα λέμε απο msn) οπότε δεν τίθεται θέμα παρεξηγήσεως με ενα μαλακισμένο ή και ανούσιο σχόλιο που μπορεί να κάνω. Αλλα συνήθως το πρώτο comment είναι που δυσκολέυομαι να κάνω, μετα ok. Πάλι όμως κατήντησα να περιαυτολογώ.

Θέμα μας όλοι εκείνοι οι συνοδοιπόροι της μπλογκόσφαιρας που μας άφησαν και γιατί... Κάποιοι το έκαναν με ένα αποχαιρετηστήριο ποστ, κάποιοι πιο σιωπηλά. Άλλοι εξαφανίστηκαν και ποτέ δεν έμαθε κανείς γι'αυτούς, κάποιοι κράτησαν επαφές. Άλλοι ποστάρουν μια στο τόσο ή έχουν αφήσει τα γραπτά τους να υπάρχουν online στο χάος του Internet, άλλοι τα διέγραψαν.

Ακούω... εσάς ποιός blogger σας έχει λείψει;

ΥΓ: Επειδή ξέρω οτι κάποιοι διαβάζετε ακόμη, ρίχτε ενα επώνυμο σχόλιο βρε παιδιά και πείτε μας επιγραμματικά τα νέα σας

Τριτοβάθμια Εκπαίδευση

2010-07-05T04:28:00.000+03:00

ΤΕΙ

Είσαι φοιτητής στην ΣΔΟ τμήμα Διοίκησης και Οικονομίας.

Το κάναμε στις τουαλέτες μετά το τελευταίο εργαστήρι κάθε Τρίτη.

Τώρα βρήκες καινούριο γκόμενο και με ξέχασες.

Σε λένε Μάριο. Επικοινώνησε όποτε θες.

(Απο τη στήλη ΣΕ ΠΗΡΑ του Screw που κυκλοφορεί)

Εγώ πάλι σπούδαζα πληροφορική στο συγκεκριμένο ΤΕΙ, αλλα για γαμήσια στις τουαλέτες πρώτη φορά ακούω. Βέβαια εμείς είμαστε πιο απόμερα, σε άλλο κτίριο. Και εκτός αυτού τα γκομενάκια στη σχολή δεν υπήρχαν. Μόνο κάτι ευτραφή παιδάκια με ελλειπή υγιεινή και απουσία οποιουδήποτε κοινωνικού interaction. Σύχναζαν σε ομάδες των 3-4 ατόμων, μιλούσαν όλη την ώρα για mmorpgs (WoW, Lineage) για κάνα τρελό case mod ή διάφορα overclocking projects και γελούσαν σαν τα βλαμμένα με οποιοδήποτε σχόλιο γινόταν για την κάθε μέτρια φοιτήτρια/συνάδελφο που ελλείψη ανταγωνισμού την είχε δει μουνάρα. Η θεοποίηση της μετριότητας.

Παρόλα αυτά, υπήρξε ένα φλίνγκ με ένα παλικάρι, τον έλεγαν Άγγελο θυμάμαι, και ήταν 3-4 εξάμηνα πιο κάτω απο μένα. Τον κοίταζα, με κοίταζε... Κάποια στιγμή μιλήσαμε. Αυτό, μόνο. Κρίμα και ήταν ωραίο παιδί (ψηλός, καστανό μαλλάκι, γαλάζιες ματάρες, μούσια) είχε και αυτό το κάπως "preppy" quality που μ'αρέσει. Ξέρεις... έμοιαζε λίγο Γλυφαδιώτης, ή Δαπίτης. Με την καλή έννοια.

Οχιιιιιιιιιιιιιιιι

2010-07-03T14:25:00.001+03:00

Μόλις πέτυχα διαφήμιση στην τηλεόραση....

Τραγικο;

ΙΝΦΟ

Tζα! Webcast!

2010-06-30T05:57:00.010+03:00

Καιρό είχαμε να τα πούμε... don't u think?

password:keenonboys

To webcast τρώει ένα κόλλημα γύρω στο 4ο λεπτό, αλλα το νόημα βγαίνει (ελπίζω) όσοι δεν κατάλαβαν ας ζητήσουν transcript και θα δω τί μπορώ να κάνω. Απλά να ξέρετε τα webcasts όπως και τα πόστς μου είναι αυτό που λέμε one take, μια κι όξω. Δεν είναι τίποτα προμελετημένο.

<Τranscript>
(απο 03:40 εως 04:30 που έχει κάτι κολλήματα)

[...]Eγώ απο τη στιγμή που πήγα στο pride ήξερα οτι θα'χει και κανάλια και κάμερες... Θα'ναι κι ο καθένας με την ψηφιακή του και θα τραβάει φωτογραφίες, βιντεάκια και τα σχετικά και νταξει στην αρχή λίγο φοβήθηκα οκ ναι, αλλα μετά λέω ντάξει ρε παιδια για κάποιο λόγο γίνεται αυτό, για να διεκδικήσουμε κάποια πράγματα. Δηλαδή χέστηκα άμα δουνε τη φάτσα μου 10 μαλάκες και να σου πω και κάτι; Αν ένα απο αυτούς τους 10 με ξέρει, ντάξει δεν τρέχει κάτι...γιατι για να κάτσει και να ψάξει τις φώτος, πάει να πεί οτι την έχει χεσμένη τη φωλιά του, μάλλον.
Για να πώ την αλήθεια φαίνομαι σε μερικές φωτογραφίες (γιατι έψαξα) και σε κάτι βιντεάκια στο youtube, αλλα ντάξει δεν ανησυχώ,όχι. Kομπλέ. [...]

<Transcript>

Φόρμα για να αφήσουν σχολιάκια οι ντροπαλοί και ανώνυμοι
Knock yourselves out dudes!

Loading...

Κάτι ψήνεται...

2010-06-24T06:34:00.001+03:00

Ο λόγος για την καθημερινή εκπομπή μαγειρικής(;) του Alpha. Αυτή η εκπομπή τελικά μόνο με τη μαγειρική δεν ασχολείται... Για όσους δεν έχει τύχει να το δούνε ποτέ, απλά να αναφέρω οτι μαζεύονται 5 ετερόκλητα άτομα τα οποία μαγειρεύουν εναλλάξ στους υπολοιπους, ένας κάθε μέρα της εβδομάδας και παραθέτουν το λουκούλειο γεύμα στο σπίτι του εκάστοτε οικοδεσπότη. Οι υπόλοιποι βαθμολογούν με άριστα το 10, και στο τέλος ο παίκτης που συγκέντρωσε τους περισσότερους πόντους πέρνει ενα χρηματικό έπαθλο (θαρρώ 1000 γιούροζ).

Μη γελιέστε όμως!

Αυτή η εκπομπή δεν ασχολείται με τη μαγειρική.

Είναι ενα σύγχρονο ριάλυτι συνοικεσιων.

Ως επι το πλείστον, οι παίκτες είναι κάτι εντελώς anal, κομπλεξικές και ανοργασμικές σαραντάρες που βαθμολογούν με ύφος "εχω τοσα αστέρια μισελέν" και λένε κάτι ατάκες τύπου "εγω θα το εφτιαχνα έτσι" "δε μου αρέσει ο ανανάς" "το κυρίως πιάτο ηταν εκτος απο κρύο, απογοητευτικό" "περίμενα κάτι διαφορετικό" και γενικά γκρίνια, μιζέρια και ικανοποίηση μηδέν, όπως και στο sex που (δεν) κάνουν.

Πέρα απο αυτές είναι κάτι άλλες αγάμητες πάνω-κάτω 30, οι οποίες επιδεικνυουν το πόσο καλές νοικοκυρές είναι, μαγειρεύουν κάτι κλασσικό μεν αλλα με την απαραίτητη δόση τσαχπινιάς, έχουν σπίτι στην τρίχα, βαθμολογούν τους υπόλοιπους με καλό βαθμό, άσχετα αν δεν τους άρεσε το φαΐ και πάντα έχουν ένα καλό λόγο να πουν για το συμπαίκτη (ειδικα τους εργένηδες) μήπως και τους κάτσει ή αν όχι αυτός, κάποιος άλλος που θα δει την εκπομπή και ψάχνει μια καλή κοπέλα για σπίτι (δούλα).

Επόμενη κατηγορία είναι οι 35ρηδες εργένηδες, που μαγειρευουν αρκετά εξωτικά φαγητά συνήθως και στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι gay, μόνο που δεν ξέρω αν οι ίδιοι το γνωρίζουν. Την βδομάδα που διανύουμε πήγαν στο σπίτι κάποιου, ο οποίος είχε στους τοίχους του σπιτιού του αυτά τα stickers βινυλίου με κάτι λουλουδάκια και προχώ γραφιστικοντιζαϊνάτα γεωμετρικά σχήματα... Ο οποίος εκτός απο μια σχεδον κλισέ gay φρασεολογία είχε στο δωμάτιό του μια μάσκα ύπνου (απο αυτές που τις φοράς για να μη σε ενοχλεί το φως) η οποία ηταν κάπως ροζουλί χρώματος (ας με διορθώσει η κυρία Μοιραράκη στην ακριβή απόχρωση) και έγραφε πάνω "I'm taking a beauty sleep" (ίιιιιιου!)

Τέλος, στην παρέα πάντα υπάρχει ένα μικρό αγοράκι συνήθως φοιτητής, (σπανιότερα μαθητής, επίσης gay στην συντριπτική πλειοψηφία) στο οποίο όλοι φέρονται πολύ καλά και το βαθμολογούν το ίδιο καλά γιατι παρόλο που είναι μικρός μπλα μπλα μπλα (κουράστηκα ήδη). Αυτός ειλικρινά δεν ξέρω γιατί πάει σε τέτοιου είδους εκπομπές. Ίσως ετσι να δικαιολογεί την καλή νοικοκυρά που κάθε gay κρύβει μέσα του (όταν δεν ψάχνεται online για γκόμενο).

Γιατί να το δείς;

1. Γιατι αν μη τη άλλο έχει γέλιο η φάση.

2. Γιατι ονομάζουν τα φαγητά τους με κάτι εντελώς ηλίθια ονόματα

3. Γιατί ψαχουλευουν το σπίτι του εκάστοτε οικοδεσπότη. (Αυτό απο μόνο του αρκεί)

Μόνο μη στηθείς μπροστά στην τηλεόραση με κάνα μπλοκάκι και στυλό για να γράψεις πως φτιάχνεται αυτό το υπέροχο "κοτόπουλο του τυφλού μπαντζανάκη" γιατί είπαμε... δεν είναι εκπομπή μαγειρικής, αρα δεν παίζουνε συνταγές.

Συμπεράσματα:

1.Η συντριπτική πλειοψηφία των ανδρών που πιστευέι πως μαγειρευει τόσο καλά ωστε να φωνάζει 4 αγνώστους για μασαμπούκα, μάλλον την κουνάει την αχλαδιά.

2. Υπάρχουν πολλές ανύπαντρες 30άρες.

3. Υπάρχουν ακόμα περισσότερες αγάμητες 40άρες.

Tα τρία παραπάνω συνηγορούν στο γεγονός οτι τελικά μάλλον είμαστε πολλοι οι πούστηδες τελικά...Είμαστε παντού, άρα και στην κουζίνα :P

Εδώ το site της εκπομπής (τελικά έχει τις συνταγές εκεί, για σένα τον gourmet αναγνώστη) Φάτσα φόρα βλέπεις τους 5 παίκτες αυτής της εβδομάδας... μπορείς να αντιστοιχήσεις φάτσα με χαρακτηρισμό; :P

Mixed Set

2010-06-22T00:19:00.000+03:00

Aγαπητά μου παιδιά, εν όψει καλοκαιριού και βαρεμάρας μιας και ακόμα δεν ξεκίνησα δουλειά, έκατσα και μίξαρα ενα σετάκι της μιας ώρας παρα κάτι λεπτών, προς τέρψη όσων αρέσκονται. Οι επιλογές είναι καθαρά του γούστου μου, παλιά και νέα κομμάτια, κατα βάση αγαπημένα. Όποιος θέλει ας κάνει drop ένα comment αμα του άρεσε. Κλίκ στην εικονίτσα, password το ίδιο με τα webcasts, δηλαδή keenonboys για σένα που δεν ξέρεις..

Tracklist

001 Lykke Li - I'm Good, I'm Gone (Fred Falke Mix)

002 The Ting Tings - Great Dj (Calvin Harris Mix)

003 Florence & The Machine - The Drumming Song (Boy 8Bit Mix)

004 The Vanish - Hold On (Gemini Club Mix)

005 Simian Mobile Disco - Audacity of Huge

006 Passion Pit - The Reeling (Calvin Harris Mix)

007 The Whitest Boy Alive - Golden Cage (Fred Falke Mix)

008 Hurts - Wonderful Life (Arthur Baker Mix)

009 Royksopp - What Else Is There (Thin White Duke Mix)

010 Two Door Cinema Club - Something Good Can Work (The Twelves Mix)

011 Gonzo48k - Fear Of You

012 Robot Science - You Are A Person

013 Dj Shadow - Organ Donor

014 Crystal Castles - Empathy

Short Film

2010-06-21T04:31:00.000+03:00

Θα είχε ενδιαφέρον κάποιο αντίστοιχο βιντεάκι ελληνικής παραγωγής.

hsiD from Dark Pony on Vimeo.

don't you think?

Πλάκα με κάνεις;

2010-06-09T21:41:00.001+03:00

Λοιπόοοον. Επέστρεψα στα πάτρια εδάφη μετα απο ένα πανέμορφο και γεμάτο δεκαήμερο στην Αθήνα το οποίο περιελάμβανε κάτι γραφειοκρατικές διαδικασίες, φεστιβάλ, συναυλίες, βόλτες, καφέδες, ψώνια και φυσικά το pride.

Ανάμεσα λοιπόν στις ιαχές και τΟν παροξυσμό που επικρατούσε λόγω της εμφάνισης της Τάμτα on stage, ρωτάω το προφυλακτικό

"Ρε μαλάκα αν δώ τον τύπο απο το περσινό Pride να του μιλήσω;"

Η απάντησή του ήταν καταφατική.

Έλα όμως που δεν τον είδα πουθενά! Και είχα το νού μου... και το μάτι μου είναι πολύ καλό στο σκανάρισμα, και δεν ξεχνάω ποτέ φάτσες κλπ κλπ. Αnyway μόλις βράδιασε και ήπια 1-2 ποτάκια μου πέρασε ο καημός (φταίει που γνώρισα έναν εθελοντή του Pride, αλλα κώλωσα να πιάσω κουβέντα) και γενικά το ξέχασα το όλο σκηνικό (τη νύχτα είναι και πιο δύσκολο να σκανάρεις κόσμο.)

Επιστρέφω που λέτε σπίτι στην επαρχία.. και λεω ας μπώ σ'αυτό το ρημάδι το google docs να δώ εαν κάποιος ανώνυμος έχει γράψει τίποτα. Γενικά σ'αυτή τη φόρμα στα δεξιά, ποτέ κανείς δε γράφει τίποτα... δηλαδή πέρα απο κάτι ευφημιστικά σχόλια, κάτι άσχετα youtube videos και κάτι αδιάκριτες ερωτήσεις τύπου πόσο τον έχω, και αν τον δίνω ή τον πέρνω.

Φανταστείτε λοιπόν την έκπληξή μου όταν είδα το παρακάτω μήνυμα:

Eίμαι το παιδί από το περσινό Pride που έψαχνες.

Ελπίζω να σε δω το Σάββατο..

Βέβαια είμαι καχύποπτος, γιατι εννοείται οτι θα μπορούσε να είναι κάποιος που απλά με διαβάζει και ήθελε να κάνει πλακίτσα. Όμως τί γίνεται αν όντως ήταν ο τύπος απο το pride?

Αν ήσουνα εσύ, στείλε ενα mail βρε άνθρωπε (keenonboys στο gmail τελεία com) να μπορούμε να επικοινωνήσουμε, γιατι (οσο κι αν έψαξα) δε σε είδα στο pride :(

(Η φώτο είναι επεξεργασμένη για ευνόητους λόγους)

what

2010-06-08T20:55:00.002+03:00

could/couldn't

have

2010-06-06T13:30:00.001+03:00

been.

Σήμερα...

2010-05-31T01:05:00.000+03:00

Σήμερα η μέρα μου ξεκίνησε απο τις 8 το πρωϊ, μόλις με 2 ώρες ύπνο.
Γύρισα τη μισή Αθήνα για πάνω απο 12 ώρες
Είδα πάρα πολύ κόσμο
παλιούς και καινούργιους φίλους
Είμαι ένα πανευτυχές πτώμα.

Μου αρκεί (;)

2010-05-22T03:12:00.000+03:00

Αυτό το πόστ έχει προσωπικό χαρακτήρα. Εχω πάψει να ποστάρω πλέον τόσο προσωπικά, θες οτι βαρέθηκα; θες οτι νιώθω πως εκτέθηκα; το blog κλείνει 3 χρόνια ύπαρξης. θα ήταν καλη φάση να έκανα ένα webcast αλλα βαριέμαι να συνδέω μικρόφωνα, και είναι ψιλοαργά για να αρχίσω να μιλάω. Το θέμα μας σήμερα εν όψει του επερχόμενου pride έχει να κάνει με το πόσο "outed" είμαστε.

Προσωπικά για μένα ξέρουν η μάνα μου, η αδερφή μου, όλοι μου οι στενοί φίλοι (και μένω επαρχία υπόψην) αλλα και πάλι νιώθω λιγάκι άβολα να προσπαθήσω να κάνω κάτι με κάποιον εδω... Ισως επειδή όταν το τόλμησα πηγε σκατά, ίσως επειδή κατα βάθος είμαι μια ενοχικιά αδερφή της επαρχίας, ίσως επειδή κουβαλάω του κόσμου τα κόμπλεξ, ίσως για όλα τα παραπάνω μαζί.

Βασική μου πίστη, είναι οτι νιώθουμε τόσο outed όσο μας εμπνέει ο άνθρωπος που έχουμε δίπλα μας. Δηλαδή υπάρχουν άτομα με τα οποία δε θα τολμούσα να ανταλλάξω ματιά ή κάποιο χάδι σε κοινή θέα, και υπάρχουν και άλλοι με τους οποίους θα έσκαγα φιλί χολυγουντιανών διαστάσεων, όχι μόνο στην "ανωνυμία" της Αθήνας αλλα ακόμα και στην αυλή της γιαγιάς μου, με όλες τις γριές σε απαρτία να πλέκουν βελονάκι και να παθαίνουν απανωτά εγκεφαλικά.

Εχω καιρό να νιώσω έτσι με κάποιον άνθρωπο. Να μου βγάλει όλη αυτή τη δύναμη του "σας γράφω όλους στ'αρχιδια μου". Μου λείπει αυτό... κατα βάση είμαι ρομαντικός τύπος (και αρκετά damaged). Έχω ανάγκη τον έρωτα, ακόμη κι αν (πλέον) είμαι αρκετά ώριμος για να καταλάβω οτι δεν είναι τίποτα άλλο απο μια μείξη ενθουσιασμού και ορμονών. Μια ιδεατή κατάσταση στην οποία εξιδανικεύουμε τον άλλο, όσα ελαττώματα κι αν έχει, όσο μαλάκας και αν είναι, όσο σκατά κι αν μας έχει φερθεί.

Το θέλω αυτό το παραμύθι ρε γαμώτο... κι ας μη φιληθούμε ποτέ στην αυλή της γιαγιάς μου.

Lady Gaga A Cappella

2010-05-18T11:14:00.001+03:00

Στα Κολέγια της Αμερικής συνηθίζεται να υπάρχουν διάφορα γκρουπάκια δραστηριοτήτων, απο Gay-Straight Alliances μέχρι γκρουπς για Comic Nerds. Εγώ προσωπικά λατρεύω τα A Cappella Choirs, χορωδίες οι οποίες ερμηνέυουν συνήθως γνωστά στο ευρύ κοινό τραγούδια μόνο με φωνητικά. Υψήφωνοι, Βαρύφωνοι ενίοτε και ορισμένοι με beatboxing ικανότητες είναι απλά απολαυστικοί. Παρακάτω βλέπουμε τους Νoteworthy απο το πανεπιστήμιο του Berkeley (είπες κάτι;) να ερμηνευουν το "Poker Face" με έναν πρωτότυπο τρόπο, τόσο μουσικά όσο και χορευτικά.

ΚΟΛΛΗΜΑ!

2010-05-08T19:48:00.000+03:00

Δεν έχω σταματήσει να το ακούω!

The other Zachary...

2010-05-04T12:15:00.000+03:00

Όχι δεν αναφέρομαι στον Zachary Quinto (aka Sylar) αν και απο κάτι βιντεάκια που έχω παρακολουθήσει στο youtube, πρέπει να πώ οτι το gaydar μου, που είναι και χαλασμένο, ψιλοσκίρτησε... Ειδικά μετα τις φήμες σχετικά με το bromance του Quinto και του συμπρωταγωνιστή του στο Star Trek, Chris Pine (yummy!) θεωρώ οτι το γυαλίζει το πόμολο.

Αλλα ας είμαστε ειλικρινείς, ξέρετε οτι παρόλο που εκτιμώ το ταλέντο του Zachary Quinto σαν άντρας δε μου πολυαρέσει. Θες κάτι η brutalia στο βλέμμα; Το τρίπατο φρύδι; Τον χαρακτηρίζω cute δηλαδή, αλλα μέχρι εκεί.

Σήμερα θα σας μίλησω για έναν άλλο Zachary.... τον Ζachary Knighton που είναι κουκλί, και παίζει στο FlashForward (τη σειρά που θα μας πρήζει τ'αρχίδια για τα επόμενα χρόνια, τώρα που τελειώνει το Lost). O Zachary λοιπόν είναι πολύ κουκλάκι, και αν και φταίει ο ρομαντισμός του χαρακτήρα που ενσαρκώνει στη σειρά, θα τον χαρακτήριζα παιδί για σπίτι, το λιμάνι που θα αράξεις, τη φατσούλα που θα θες να βλέπεις μόλις ανοίξεις το πρωί τα μάτια σου.... Τα παραλέω, το ξέρω...

Όταν ακούω...

2010-05-03T09:47:00.000+03:00

Κωνσταντίνο Βήτα και έχω ανοιχτή τη μπαλκονόπορτα, όπως σήμερα που είναι μια πολύ ωραία μερα, χαμηλώνω την ένταση. Ψιλοντρέπομαι. Δεν θέλω να ακούγεται προς τα έξω. Αυτός ο άνθρωπος είναι λες και τραγουδάει τα μυστικά μου.

The Case of Ρούλα

2010-04-29T08:48:00.000+03:00

Αγαπητοί μου αναγνώστες, όπως προφανώς καταλάβατε απο τον τίτλο, το σημερινό πόστ έχει να κάνει με την "εθνική" μας παρουσιάστρια. Ρούλα Κορομηλά.

Παρένθεση: Ρε γαμώτο γιατί πάντα κάποιος πρέπει να χαρακτηρίζεται με το επίθετο "εθνικός"; πόσο βαθιά ρατσιστικό γένος είμαστε τελικά οι Έλληνες;

Απορία: Όταν αυθαίρετα αποδώθηκε στην Τζούλια Αλεξανδράτου ο χαρακτηρισμός "Απόλυτη Ελληνίδα Σταρ" απο τον Μένιο Φουρθιώτη, οι φαν της Βίσση τί έκαναν, πώς αντέδρασαν και γιατί δεν έχουμε δεί κάποια κινητοποίηση; (Πιθανολογώ οτι απλά κατάλαβαν οτι το να λες μια Κύπρια, Απόλυτη Ελληνίδα δεν βγάζει και πολύ νόημα)

Αnyway, συνεχίζω την κανονική ροή του πόστ. Καταρχάς δεν θέλω να παρεξηγηθώ, δεν έχω κάτι με τη Ρούλα, ίσα ίσα που πιτσιρικάς είχα περάσει πολλά σ/κ βλέποντας τα διάφορα ομολογουμένως πρωτοποριακά για τα τότε δεδομένα shows της και η γυναίκα το'χει. Εκεί που διαφωνώ κάθετα όμως είναι στην προσπάθεια νεκρανάστασής της σαν τηλεοπτική περσόνα. Υπενθυμίζω οτι είχε γίνει άλλη μια απόπειρα πριν κάτι χρόνια, με μια εκπομπή του στυλ "Κάνε μιε ευχή" οπου ως επι το πλείστον φώναζε κάτι κακόμοιρους στην καλύτερη, ετοιμοθάνατους στη χειρότερη και τους εκπλήρωνε μια επιθυμία. Είναι άθλιο να εκμεταλλεύεσαι τον πόνο και τη δυστιχία του άλλου για να κάνεις νούμερα. και δεν ξέρω για ποιούς λόγους κόπηκε η τότε εκπομπή, όμως καλά έκανε. Το θέμα όμως δεν είναι τί έκανε τότε, αλλα η παραπροχθεσινή της εμφάνιση στο Live του Greek Idol.

Nα σας πώ την αλήθεια, δεν το είδα, κάτι σκόρπιες σκηνές μόνο σε κάτι μεσημεριανά την ώρα που έτρωγα. Μπορώ να πώ οτι το όλο επικοινωνιακό το παίξανε πάρα πολύ καλά, απο τη φημολογούμενη κόντρα με την Ελένη Μενεγάκη μέχρι κι εγώ δεν ξέρω τί, αφού πιστεύω οτι τελικά ο κόσμος χέστηκε και για το ριάλιτυ, χέστηκε και για τους παίκτες, τη δευτέρα απλά έβαλε να δεί Ρούλα.

Το σκηνικό: Γυαλί, Μέταλλο και Φώς με ξένισε λίγο και μου έκανε κομματάκι αποτυχημένη προσπάθεια προσαρμογης των τότε glamorous παραγωγών στον΄"φουτουριστικό" 21ο αιώνα. Το δε κρόουλ που πέρναγε το "Ρούλα Κορομηλά" ασχολίαστο. Το κόκκινο φόρεμα; Υπερβόλικά στενο και καθόλου κολακευτικό! Άσε που έτσι όπως το σήκωνε και χόρευε, με επιανε τρόμος οτι θα πέσει και θα φάει τα μούτρα της. Το βάψιμο κλπ δε τα σχολιάζω διότι ο μακιγιέρ πρεπει να κάνει δουλεια συντηρητή έργων τέχνης: "προσπαθείς όσο καλύτερα μπορείς να το κάνεις να μοιάζει όπως ήτανε" well, guess again! Συγκινητική στιγμή τα faux πλακάτ που κρατούσαν κάτι 12χρονα "Ρούλα Σ'αγαπάμε" που ανάθεμα κι άμα τη θυμούνται στις εποχές της δόξας, μιας και τότε ήταν σε υγρή μορφή (τα παιδάκια, όχι η Ρούλα). Την ανευ προηγουμένου αγριογκαρίδα της, ομολογώ δεν την άκουσα, αλλα σχολιάστηκε οτι φώναζε.

Οι αντιδράσεις ποικίλες, hate it or love it φάση, και λογικό. Εγώ απλά να υπενθυμίσω οτι η Ρούλα προϋπήρχε στο τηλεοπτικό στερέωμα των reality, πράγμα που σημαίνει οτι προϋπήρχε των μεσημεριανών εκπομπών και άρα όντας η τότε αδιαφιλονίκητη βασίλισσα της prime time ζώνης χώρις την "κριτική" τω μεσημεριανών, τώρα πρέπει να της κακοφαίνεται λιγάκι.

Με τους ρυθμούς που τρέχει η τηλεόραση το ανάλογο αντίστοιχο της Ρούλας εν έτει 2010 στην ελληνική τηλεόραση είναι σα να βγω μια βόλτα στο δάσος και να προσέχω μη με φάει κάνας δεινόσαυρος. Αναλογιστείτε δηλαδη στα τόσα χρόνια που απουσιάζει ουσιαστικα (δεν αναφέτομαι στην προ τετραετίας πρώτη απόπειρα νεκρανάστασης) απο τα τηλεοπτικά δρώμενα πόσες αλλες παρουσίες έχουν "εδραιωθεί" πόσες εχουν καταποντηστεί κι ένα σωρό άλλα.

Αυτό που εν ολίγοις θέλω να πώ (γιατί το κούρασα κι εχω και διάβασμα) είναι οτι καλή η Ρούλα, αλλα για μένα τουλάχιστον θα παραμένει μια παιδική μου τηλεοπτική ανάμνηση, κάπου ανάμεσα στα επεισόδια του He-Man και τα απογεύματα με "το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι".

WebTV

2010-04-26T15:50:00.001+03:00

Καλά, θέλω να δώ πόσοι απο όσους χρησιμοποιούν feeder για να διαβάσουν τα μηνύματα, ψάρωσαν και νόμιζαν οτι θα ανεβάσω βίντεο με τη μάπα μου να λεω διάφορα. Χαχαχα. Λοιπόν, το λεγόμενο webtv έχει μπεί στη ζωή μας (κλισέ φράση, βαριέμαι να σκεφτώ κάτι πρωτότυπο) αυτό το ξέρατε. Βολεύει, είναι On demand κλπ κλπ. Αυτό που πιθανότατα δεν ξέρατε είναι οτι εκτός του ANT1 και του ΣΚΑΪ (νομίζω μόνο αυτά τα 2 κανάλια έχουν webtv, διορθώστε με) υπάρχουν και κάποια κανάλια τα οποία εκπέμπουν αποκλειστικά και μόνο μέσω ίντερνετ.

Ξέρεις τώρα... πολύ Β' φάση. Φτήνια. Δηλαδή ο Τσουκαλάς στο TV Magic (νομίζω) παίζει και να'χει πιο ακριβή παραγωγή. Παντελής απουσία σκηνικών και χρήση blue screen χειρίστου ποιότητας. Το σταθμό δεν τον πολυέψαξα (εχω καλύτερα πράγματα να κάνω) απλά έπεσα πάνω σ΄ενα video και πραγματικά έλιωσα.

Απολάυστε κι εσείς, απενοχοποιημένα αυτή την υπέροχη ντεκαπαζαρισμένη παρουσιάστρια, στην εκπομπή με τίτλο "Σεξουαλική Παρενόχληση" να δίνει συμβουλές (βασικά κράζει, δε δίνει συμβουλές) σε διάφορους πικραμένους, που απορώ δηλαδή εαν ο κόσμος στέλνει όντως e-mail με το πρόβλημά του ή αν το κάνει η ίδια η παραγωγή. Αντε κορίτσι μου και μεσημεριανή ζώνη σε τριτοκάναλο εύχομαι ή τουλάχιστον κανα βραδυνό απο κείνα με τους αναγραμματισμούς που ψάχνεις να βρείς τη λέξη.

Επίσης απο κάτι εντελώς καλοπροαίρετα σχόλια, έμαθα οτι η παρουσιάστρια κατάγεται απο τις Σέρρες. Λοιπές πληροφορίες δεν έχω.

ΕDIT: Aν είναι δυνατόν! Δεν επιτρέπoυν embed, μόνο σε ελληνικά web κανάλια γίνεται αυτό... κλικ εδώ

ΔΕΙΤΕ ΤΟ!

ΥΓ: Ευχαριστώ για τα ανώνυμα σχόλια στη φόρμα, αλλα ερωτησούλες μπόλικες δε βλέπω... Αυτό τώρα να το ερμηνέυσω αρνητικά; Τύπου οτι είμαι βαρετός και καθόλου ενδιαφέρον τύπος; Σνιφ, να αρχίσω να κλαίω; Μπουχουχου

Γουέμπκαστ

2010-04-21T13:12:00.005+03:00

Επειδή έχω καιρό να το κάνω, και μου έλειψε (ψωνάρα ε;)

password:keenonboys

ΥΓ: Όταν λέω έχω καιρό να το κάνω, εννοώ το webcast βρε κουτά!
(Ναι, καλά...)

EDIT: Έβαλα εδω πέρα τη φόρμα υποβολής ερωτήσεων, for your convenience, γιατί δίπλα δεν βολεύει και πολύ.

Loading...

Το'δα κι αυτό...

2010-04-18T21:19:00.002+03:00

Διαβάζοντας το τελευταίο τεύχος του περιοδικού screw έπεσα πάνω σ'αυτό:

Δεν θα μπω στο τριπάκι να σχολιάσω οτιδήποτε: την ποιοτητα της διαφήμισης, την αισθητικη της φωτογράφισης, τη μαγεία του photoshop. Καλές δουλειές να ευχηθώ μόνο.

The T in LGBT

2010-04-16T17:13:00.002+03:00

Το πόστ σήμερα έχει να κάνει με τα transgendered ή διαφυλικά άτομα (υπάρχουν τόσοι χαρακτηρισμοί που στ'αλήθεια έχω μπερδευτεί λιγάκι).
Δεδομένου οτι οι gay βιώνουμε σε μικρό ή μεγάλο βαθμό το ρατσισμό, και τα χρόνια της εφηβείας μας είναι τόσο fucked up απο την σεξουαλική μας αφύπνιση, την ενοχή που κάποιοι απο μας αισθανόμασταν ενδόμυχα παραδεχόμενοι την ομοφυλοφιλία μας στους ίδιους μας τους εαυτούς, καθόμουν και σκεφτόμουν πως μπορεί να είναι η αντίστοιχη περίοδος για κάποιον διαφυλικό που νιώθει gender dysphoria.

ΘΕΟΥΛΗ ΜΟΥ!
(δεν πιστεύω, αλλα τρόπος του λέγειν)

Καλώς ή κακώς την τελευταία κυρίως δεκαετία οι ομοφυλόφιλοι έχουν αρχίσει και γίνονται κοινωνικά πιο αποδεκτοί. Θες οι σειρές του Παπακαλιάτη; Κάτι μεσημαριανά; το Pride; To Internet; Δεν θα κάτσω να αναλύσω τους λόγους, απλα είναι μια κοινή παραδοχη πιστευω, και νομίζω θα συμφωνήσετε οι περισσότεροι, οτι ο τρόπος που μας αντιμετωπίζει ο κόσμος κυμαίνεται απο αδιαφορία εως συμπαράσταση. Βέβαια υπάρχουν και οι λεκτικές/σωματικές επιθέσεις αλλα αυτές εχουν μειωθεί.

Υπάρχουν site γνωριμιών, τσοντοsite, μαγαζιά, ξενοχοδεία και ένα σωρό άλλα σκατολοϊδια που μας κάνουν να νιώθουμε την ψευδαίσθηση(;)οτι είμαστε "φυσιολογικοί".

Όμως τί γίνεται με τους διαφυλικούς; Πόσοι απο εμας τους ίδιους γνωρίζουμε τέτοιους ανθρώπους και κατα πόσο τους έχουμε βάλει στις ζωές μας και έχουμε αφουγκραστεί τα προβλήματα που αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν ή τις ανησυχίες τους; Πιστευώ υφίσταται ένας κοινωνικός ρατσισμός και απο εμάς τους ίδιους απέναντί τους. Διαφωτίστε με.

Υπάρχει κανείς που γνωρίζει και κάνει παρέα με διαφυλικούς; Κάποιος διαφυλικός που διαβάζει ίσως το blog? Θα ήθελα να διαβάσω ένα ποστ σχετικά με την "συνειδητοποίηση" τους, τη μετάβαση, και το πώς τους αντιμετώπισε το οικογενειακό/φιλικό περιβάλλον, αλλα τα περισσότερα blogs διαφυλικών έχουν κυρίως να κάνουν με δικαιώματα κλπ (όσο κι αν έψαξα δεν βρήκα κάτι σχετικό).

free(?)

2010-04-13T06:53:00.003+03:00

Καλημέραααα! Λοιπόν παίδες, σήμερα το πόστ έχει γκρίνια! Διότι ανέκαθεν είμαστε γκρινιάρηδες και γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε. Που λέτε πήγα στο περίπτερο και λέω δεν αγοράζω και κάνα περιοδικό, έτσι μωρε για τις φορές που είμαι δυσκοίλιος μιας και δεν έχω laptop να παίρνω μαζί μου στην τουαλέτα κατα τη διάρκεια της αφόδευσης. Τί να πάρω.... τί να πάρω... ήμουν μεταξύ Nitro και Free αλλα τελικά διάλεξα το δευτερο λόγω τιμής και βολικότερου μεγέθους. Το Νitro άλλωστε δεν είναι για μένα αλλα για 30something δημοσίους υπαλλήλους που ονειρεύονται την μεγάλη ζωή με τα πολλά λεφτά, τα γρήγορα αυτοκίνητα, τα ακριβά εστιατόρια και τα μανικετόκουμπα.
Τί σκατά περιοδικό είναι αυτό ποτέ μου δεν κατάλαβα, λες και η μόνη έννοια του κάθε μαλάκα που το αγοράζει είναι αν θα φορεθούν φέτος τα blazer (κάτι αντίστοιχο του να ρωτάς 15χρονο αμα φοράει τζιν) ή αν πρέπει να τολμήσεις με το χρώμα ή να κάνεις την διαφορά επιλέγοντας διαφορετικούς τόνους του ίδιου χρώματος ή να παίξεις με την υφη των υφασμάτων.
Τώρα δε με την οικονομική κρίση, θα έχει πολύ πλάκα να διαβάζεις τέτοια... ειλικρινά αναρωτιέμαι πόσο να έχει πέσει το τιραζ του συγκεκριμένου περιοδικού τον τελευταίο χρόνο.

Ναι, όμως δεν πήρα το Νitro αλλα το Free... ντάξει δεν ξέρω πιο ακριβώς είναι το target group του περιοδικού, αλλα λογικά το 15-30 πάνε να προσεγγίσουν. Ε, με τόση πίπα που διάβασα και 16 να ήμουνα, παίζει να μη το ξαναγόραζα.
Καταρχάς το περιοδικό δεν έχει καθόλου χαρακτήρα πχ διαβάζεις 200 σελίδες και είναι λες και τις έγραψε όλες το ίδιο άτομο, το οποίο θα χαρακτήριζες τουλάχιστον υπερφίαλο και μυθομανή. Λες και διαβάζω το blog κάποιου τυπά που ασχολείται με Lifestylιστικές μαλακίες και έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του. Ειλικρινά μαλάκα μου δεν έχω λόγια, έτσι;
Καταρχάς τα πάντα και οι πάντες εμπίπτουν σε κατηγορίες, ανάλογα με τη μουσική που ακούνε, τα μέρη που βγαίνουν, τις γκόμενες που πηδάνε, τα λεφτά που πέρνουν, το σχολείο που πήγαν και γενικά όποια μαλακία μπορεί να συντελέσει σε οποιουδήποτε είδους κατηγοριοποίηση πχ "τρώει τα νύχια του // δεν τρώει τα νύχια του".

Μετά αφου σε βάλουν στο κουτάκι σου, (γιατί είπαμε οτι κατα μέσο όρο είσαι 16 χρονών έφηβος και χέσε με... έχεις την ανάγκη να νιώσεις οτι "you belong" κάπου βρε αδερφέ.) αρχίζουν να σου λένε οτι κοίτα όσοι είναι έτσι κανουν αυτό, οσοι είναι αλλιώς κάνουν εκείνο, πρέπει να σου αρέσει αυτό, να κράζεις το άλλο, να φορας αυτά, να πίνεις αυτό, να χέζεις έτσι, να γαμάς αλλιώς. Και γενικότερα μια παπαρολογία που πρώτο το cosmopolitan ξεκίνησε σε φάση "30 πράγματα που πρέπει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να κάνεις αν είσαι bisexual, πρωην emo, βγαίνεις Καρύτση, και έχεις εξοχικό στη Λούτσα".

Απ'οτι έχω καταλάβει εκει πέρα στο free βλογάει ο ένας τα γένια του αλλουνού, ξέρεις είμαστε 5-6 άτομα, ο ένας είναι Internet-freak, ο άλλος fashionisto-κάτι, αλλος φωτογραφο/editorialo/ξερωγώ, παράλλος πρωην μέλος του τάδε αποτυχημένου γκρουπ, 1-2 κουλές για fanbase κλπ κλπ. Δε ξέρω αλλα μου τη δίνει η όλη φάση τύπου αρθρογραφώ τη ζωή μου πλασάρωντας την ως το μανιφέστο του κάθε 20άρη που το'χει καημό να ξεχωρίσει απο τη μάζα.
Μπορεί να έγινα λιώμα στο τάδε γουάου πάρτυ στο bios/αβραμιώτου που παίζανε οι "δε μας ξέρει η μανα μας" αλλα οχι, δεν ημουν μεθυσμένος κ έλεγα μαλακίες, έκανα socializing & PR. Δεν είχα πιεί τον κώλο μου και παραπάταγα, ήταν μεθυστική η ατμόσφαιρα και οι ήχοι του γκρούπ με ταξίδεψαν. Γενικά μια ματαιοδοξία και μια δήθεν λάμψη του τύπου μπράβο μας είμαστε γαμάτοι, και σκατά να περνάμε είναι τέλεια!

Στο σημείο αυτό να πώ οτι ποτέ μου δεν έχω γνωρίσει κάποιον που να αρθρογραφεί στο εν λόγω περιοδικό (έχω δεί όμως κάτι φάτσες να παίζουν απο δω κι απο κεί σε κάτι facebook events κλπ) οπότε δεν τίθεται θέμα προσωπικής έχθρας, άλλωστε δεν είμαι τέτοιο άτομο αν είχα να πώ κατι σε κάποιον θα το'λεγα κατ' ιδίαν. Απλά παίδες συνέλθετε κομματάκι, δηλαδή ο κόσμος έχει και προβλήματα...δεν ζούνε όλοι σε μια τσιχλόφουσκα "πού θα πάμε σήμερα; σε πιο hip, talk of the town, secret μπαράκι" που πάντα πρώτοι εσείς τάχα μου το ανακαλύψατε, μη χέσω.

Προφανώς...

2010-04-05T15:27:00.002+03:00

και έχετε καταλαβει οτι βαριέμαι αφόρητα ε;

Το Πάσχα φέτος κύλησε εντελώς αναμενόμενα. Οι γνωστοί/φίλοι που ήρθαν για τις γιορτές, οι κρεπάλες, η εκκλησία το βράδυ της ανάστασης, το hangover της Κυριακής, οι καφέδες κλπ.
Φέτος απλά είχα την αίσθηση οτι μεγάλωσα
οτι βαρέθηκα

Αν είχα κανα φράγκο, θα έφευγα.

The Album Leaf

2010-03-15T18:10:00.002+02:00

Aπο τις αγαπημένες μου μπάντες που τώρα τελευταία ανακάλυψα. Ήρεμη μουσική, ένα περίεργο μείγμα ηλεκτρονικής και ακουστικής, με φωνητικά σε ορισμένα κομμάτια και έναν ήχο που αν και χαρακτηριστικός, σου θυμίζει αδιόρατα κάτι που έχεις ξανακούσει.

Μellow Fender Rhodes μπλέκονται με κιθάρες, εύθραυστα βιολιά κάνουν διακριτικά την εμφάνιση τους εκεί που χρειάζεται, drum machines όχι υπερβολικά, έχουν και μια δόση απο breaks και post rock, και κάποιοι σκοτεινοί glitchy ήχοι, συνθέτουν τα κομμάτια τους. Ότι πρέπει για χαλάρωμα μετά απο μια κουραστική μέρα.

Αγαπημένος δίσκος το "Ιnto The Blue Again" απ'όπου και τα 2 κομμάτια που ποστάρω, αν και πρόσφατα κυκλοφόρησε το τελευταίο τους με τίτλο "Α Chorus Of Storytellers"

See in You

Broken Arrow

Cologne

2010-03-10T07:38:00.002+02:00

Στην Κολωνία υπάρχει ένα έθιμο που λέει οτι τα ερωτευμένα ζευγαράκια σφραγίζουν ένα λουκέτο στο οποίο γράφουν τα ονόματά τους και έπειτα πετάνε τα κλειδιά στον Ρήνο ώστε η αγάπη τους να μείνει "αιώνια".

Πράξη συμβολική και κομματάκι γλυκανάλατη (teen romance) κατι το οποίο θεωρώ οτι γενικά σ'εμας τους gay λόγω συνθηκων ψιλολείπει απο τις ζωές μας. Ποιός εχει βιώσει αυτή τη χαζοχαρούμενη χαριτωμενιά σε τρυφερή ηλικιά και να'χει και ανταπόκριση; Δεν ακούω κανέναν...

Οι φώτος είναι απο το Photo Journal του Markus Bolligmo.

ΥΓ: Ρίχτε μια ματιά στα ονόματα πάνω στα λουκέτα... They're male names!

Να τί θέλω να δώ!

2010-03-08T20:23:00.002+02:00

Ζω για τη μέρα που θα παίξει στην Ελλάδα ένα τέτοιο reality

Βtw o Chris είναι θεούλης ε;

Julia makes a Porno

2010-03-04T10:21:00.004+02:00

ΟΜG! Κατέβασα την τσόντα της Τζούλιας και ντάξει, η γκόμενα ούτε να γαμιέται δεν ξέρει.
Οι διάλογοι περιορίζονται σε:

Βογγητά "Αααα, ααα" (που παραπέμπουν σε βαρεμάρα ή στο γεγονός οτι κάτι έχει ξεχασει, ενίοτε μοιάζουν και με θρήνο μάνας που κλαίει το παιδί της)
"Πιό δυνατά" (σαν να ελπίζει οτι θα το ευχαριστηθεί κάποια στιγμή)
"Τί πούτσα είναι αυτή"(ναι οκ κάβλωσα τώρα)
"Πάει τα τίναξε" (ε?!)

Το όλο ύφος της Τζούλιας (που αναμφίβολα βαριέται) είναι κάτι ανάμεσα σε κοριτσάκι του εξορκιστή με ντεκαπάζ και αποκλίνοντα στραβισμό, ενώ οταν γαμιέται κάνει σα κοριτσάκι λυκείου που το'χει πάρει η μισή τάξη και αυτή εξακολουθεί να προσποιείται (ανεπιτυχώς) οτι είναι η πρώτη της φορά και έχει πιεί, γι'αυτο γαμιέται (έτσι μόνο μπορώ να δικαιολογήσω τα χαζά γελάκια)
Το γεγονός οτι κοιτάει την κάμερα, είναι λες και το έγραψε οn tape για να το δείξει στις φίλες της (Να, έτσι το κάνουμε κορίτσια! do it like Julia)

O τύπος, του οποίου τα μούτρα δεν φαίνονται, αποτελεί κομπάρσο στην όλη παραγωγή και χαλαρά η Τζούλια θα μπορούσε να γαμιέται και με έναν δονητή (πάντα φυσικά με συνοδεία κάμερας). Στο τέλος που τη χύνει στα μούτρα ακούμε κατι "Αγκκκ, αααχ ααα" ενω όλη την υπολοιπη ώρα τον έχουν στο mute.
Μετά το cumming η Τζούλια λέει "Κάβλα είσαι μωρό μου" αυτός ψελλίζει ένα "Σ'αρέσουν τα χύσια;" στο οποίο η λεγάμενη απαντάει καταφατικά (αν και δε χρειαζόταν...really)

Όσο για τη σκηνογραφία, don't even get me started!

Drugs are Bad

2010-02-28T11:15:00.001+02:00

Να μη περάσω ενα κοινωνικό μήνυμα; ε;

...on the other hand...

Και τώρα;

2010-02-27T20:31:00.002+02:00

Σκεφτόμουν που λέτε να ποστάρω κάτι πχιοτικό, αλλα μετά το τελευταίο πόστ και το ξεκατίνιασμα που έριξα, αμα το έριχνα στη βαριά κουλτούρα ή που θα κοιμόσασταν (στην καλύτερη των περιπτώσεων) ή που θα με λέγατε ψυχάκια και ανισόρροπο. Για το δευτερο, επιφυλάσσομαι.

Επειδή σοβάρα πρέπει να κάτσω να διαβάσω για το πτυχίο, αλλα πάνε χρόνια που έχω να ασχοληθώ, θα ήθελα μικρά tips και συμβουλές συγκέντρωσης. Μετα απο καμια ώρα το πολύ βουΐζει το κεφάλι μου και δε μπορώ! Άσε δε που με πιάνει μια ακατανίκητη μανία να μπώ στο Internet ή ακόμη κι όταν είμαι στο net για το σχετικό ψάξιμο που απαιτεί το διάβασμα... θα παραστρατήσω και θα μπω να δω κανα mail, msn, facebook, youtube ξέρετε τώρα πως είναι αυτά.

Εχουμε και ενα διαδικτυακό προφίλ να διατηρήσουμε (αλοίμονο)

Ζητάω την συνδρομή όσων βρίσκονται σε περίοδο διαβάσματος: εξεταστική, πανελλήνιες, μεταπτυχιακά whatever. Δώστε καμια συμβουλή γιατί χανόμεθα!

Ευχαριστώ

Next Top MALE Model

2010-02-24T15:32:00.013+02:00

Χα! Πέτυχα group στο facebook, όπου κάθε επίδοξο μοντέλο, ανεβάζει φώτο και περιμένει κολακευτικά σχόλια και "Likes". Προφανώς ο νικητής πέρνει τ'αρχίδια μου, και νικητής για άλλη μια φορά βγαίνει η ματαιοδοξία και η ανασφάλεια ορισμένων ανθρώπων (γκουχ γκουχ, μας πιάνει κι εμάς, αλλα όχι δα και έτσι!)

Συσσωμοι οι μπρατσωμένοι 20-30 something βρήκαν έναν ακόμη λόγω ύπαρξης, πέρα απο πόρτα σε clubs στην Ασπροβάλτα, beach boys που μαζεύουν τα λεφτά απο τις ξαπλώστρες τα καλοκαίρια σε κάποιο νησί, μπάρμαν που αγνοούν οτιδήποτε περιέχει κάτι διαφορετικό απο τους συνδυασμούς whiskey/coca cola και vodka/χυμό.

Παρακάτω παρουσιάζω 5 random cases για studying... Τα πρόσωπα τα αλλοίωσα επειδή μια ιδέα φώτοσοπ την έχω, αν και κανονικά θα έπρεπε να τα αφήσω ανέπαφα, αλλα τέλοσπάντων...

Case 1: To ντούκι

Χμμ, ωραίο θέμα η φωτογραφία, θάλασσα, βραχάκια, γυμνασμένο κορμί (αν και βλέπω οτι σφίγγεσαι) Τώρα γιατί πιάνεις τ'αρχίδια σου και έχεις κατεβάσει με τρόπο το μαγίο; Τί να πώ.. Ίσως ήταν πολύ κρύα η θάλασσα και ψάχνεις να τα βρείς (shrinkage) ή μπορεί να θες να μας δείξεις οτι επιτέλους μετα απο παροτρύνσεις ξύρισες το επίμαχο σημείο. Όπως και να'χει αν το bulge ήταν αυτό που έπρεπε, τα χεράκι θα τα είχες στη μέση! Νext time προτίμησε μια φωτογραφία μέχρι τη μέση βουτηγμένος και πρωί, που το φως είναι πιο κολακευτικό (θα φαίνεται και η γυαλάδα απο το Carotten βρε!)

Παραδόξως: 339 Likes

Case 2: O Γλυκούλης

Kαταρχάς να δηλώσω οτι παρόλο που και εγώ και π0λύς κόσμος διαθέτει τα all-time classic aviator της Ray-Ban παραείναι τσίχλα γυαλί. Αν θες δηλαδή να ξεχωρίσεις (διότι σε μοντελοκατάσταση ποστάρεις φώτο) lose those shades. (Εσείς βέβαια δεν τα βλέπετε, γιατί έκοψα το κεφάλι του) Δευτερον... συνεχίζεις να μην γνωρίζεις σε ποιόν απευθύνεσαι. Μόνο ένα 13χρονο κορίτσι χωρίς έμμηνο ρήση θα συγκινηθεί απο το puppy της Kleenex. Αγόρι μου, δεν κάνεις casting για διαφήμιση της Lacta! Νext top MALE model πας ναγίνεις! Show some skin! Aσε που το καυμένο το prop της φωτογράφησης (για το κουτάβι μιλάω) δεν έχει ανοίξει κάν τα μάτια του οπότε χάνεις σε cuteness απο κεί...

7 Likes (H μάνα, ο κολλητός, η γκόμενα και κάτι ξαδέρφια)

Case 3: O Ποζεράς

Ω Θεοί! έχω δεί κι αν έχω δεί άθλιες πόζες στη ζωή μου (να'ναι καλά το Myspace και τα emo kids) αλλα τούτη δώ παραπάει! Εχασες τίποτα παλικάρι μου και σκύβεις στα πατώματα; Λες και σου φύγανε τα κλειδιά του Hyundai απο την τσέπη (ή, ακόμα χειρότερα, 2-3 εικοσάλεπτα) Αφήστε δε που το ύφος είναι ημιπανικοβλημένο, σαν να κοιτάει κάτω απο το κρεββάτι να βρεί την άλλη κάλτσα και αντί γι'αυτο να βλέπει τον Φρέντυ Κρούγκερ! Αμα θες να εντυπωσιάσεις αγόρι μου, και είσαι για indoor φωτογράφηση, βγάλε ένα καλλιτεχνικό γυμνο στο σαλόνι αραχτός στην καναπεδιά και στο επίμαχο σημείο να'χεις ενα μπώλ με ποπ κορν, ντορίτος, δρακουλίνια, πατατάκια whatever τελοσπαντων και ενα keg μπύρας με κανουλίτσα σε φάση βλέπω τσαμπιονς λιγκ όπως με γέννησε η μαμά μου. Αθλιο δε λέω, αλλα τουλάχιστον έχει μια trash άποψη.

Likes 433! Kαι πραγματικά απορώ για την αισθητική των ανθρώπων

Case 4: O άνετος

Εδω βλέπουμε τη συμμετοχή του βετεράνου στο διαγωνισμό (στανταρ 35 χρονών) που έχει βαρεθεί να παίρνει μέρος σε τέτοιους διαγωνισμούς, αλλα δεν έχει τίποτα άλλο να χάσει (ακόμα barman δουλευει, σίγουρα) και σου λέει ας στείλω κι εγώ μωρέ, αλλα πού να τρέχω τώρα στας εξοχάς με τη μηχανή, βγάλε μια εδώ στο σαλόνι με το βρακί και το μπλουζάκι (γιατι πέσανε βαριά τα γεμιστά της μαμας και έχω φουσκώσει για να δείξω 6-pack). Επίσης βλέπουμε σε μεγάλο βαθμό την αθλιότητα της ριζικής laser αποτρίχωσης σε ενα ανδρικό κορμί.

Likes ελάχιστα, αλλα η φωτό ανέβηκε πριν λίγες ώρες (δε χρειάστηκε να ψάξω καν στα older post μιλάμε) πιθανολογώ οτι ο αριθμός θα αυξάνει με γεωμετρική πρόοδο.

Case 5: Ο Καλλιτέχνης

Και όπως κάθε καλλιτέχνης πάσχει απο ναρκισσισμό εξ'ου και η τριπλή(!!!) απεικόνιση για να τον χορτάσουμε όλοι! Διάλεξε τουλάχιστον μια διαφορετική πόζα ή αν καίγεσαι ΤΟΣΟ πολυ να σε δούμε, βγάλε μια φωτό μπροστά σε καθρεύτη να βλέπουμε απο διαφορετικές γωνίες. Το αποτέλεσμα μόνο creepy κλωνοποίηση θυμίζει. Τον ψευτικο ήλιο πάνω αριστερά τον αφήνω ασχολίαστο, απλά αναρωτιέμαι αν τον έβαλε καθαρά για εφέ ή αν πιστευέ οτι θα περάσει για πραγματικός ήλιος δεδομένου οτι η φωτό τραβήχτηκε με συννεφιά (συννεφιασμένη Κυριακή ένα πράμα). Οχι, οχι και ξανα-μανα ΟΧΙ!

Likes so far: 1 (το'χει κάνει ο ίδιος)

ΥΓ: Το παραπάνω πόστ είναι αφιερωμένο στο φίλο μου τον Προφυλακτικό, που υποστηρίζει οτι η ζωή στο νησί μ'εχει κάνει str8. Ελπίζω να μη σε απογοήτευσα και να έβγαλα αρκετο gay bitchness. Παω τώρα να γαμήσω κανα μουνί, και να φτύσω χλέπες τεστοστερόνης. Χαχαχα!

Ρίτα Vs Timbaland

2010-02-23T00:08:00.002+02:00

Ο μι τζί!
Ο Timbaland σαμπλάρει Ρίτα Σακελλαρίου!

At fucking last...

2010-02-22T16:04:00.003+02:00

L-E-A-K-E-D!

Τους αγαπάω και δεν θα ποστάρω ακόμα Link για το άλμπουμ, όσοι καίγεστε, πιθανολογώ οτι ξέρετε πού και πώς θα το βρείτε. Το περίμενα 2 χρόνια το γαμίδι! Το ακούω και σκατογουστάρω! ΝΑΙ!

Dear Anonymous...

2010-02-19T09:23:00.002+02:00

Λοιπόν είναι κάτι που σκεφτόμουν εδω και λίγο καιρό να κάνω, και επιτέλους βρήκα την όρεξη. Αναμείνατε για την υλοποίηση του όλου εγχειρήματος, αν όλα πάνε καλά μέχρι το απόγευμα θα δείτε κάτι διαφορετικό στην sidebar του blog. Περιμένω τις ανώνυμες καταθέσεις σας! Χεχεχε!

Κλικ στην εικόνα

password:keenonboys

2DCC

2010-02-18T10:29:00.002+02:00

Two Door Cinema Club

To Άλμπουμ τους "Tourist History" κυκλοφορεί την 1η Μαρτίου απο την Γαλλική Kitsuné.

To track που ακούτε είναι το "Undercover Martyn"

Ο τραγουδιστής είναι καυλάκι και η μουσική τους μια χαρά.

Γλωσσική Εξέλιξη

2010-02-15T06:31:00.002+02:00

'70s: Μπαλαμούτιασμα

'80s: Kουτούπωμα

'90s: Χαμούρεμα

'00s: Φάσωμα

Έχω περιέργεια να δώ ποιός όρος θα αντικαταστήσει την προσφιλη μας συνήθεια στην επόμενη δεκαετία, αλλα κάτι μου λέει οτι θα απογοητευτώ. Τα σημερινά παιδιά δεν έχουν καθόλου φαντασία.

Celebrity Crush

2010-02-13T13:29:00.009+02:00

Θυμάμαι μικρός, πολύ πριν καταλάβω τί μου γίνεται και οτι είμαι gay και οτι γουστάρω αγοράκια κλπ κλπ, που μου άρεσαν κάποιοι celebrities, με την απροσδιόριστη έννοια. Αργότερα μεγάλωσα και κατάλαβα οτι τελικά τους γούσταρα... Χεχεχε. Λοιπόν να είστε επιεικείς με τα γούστα μου, after all μικρό παιδί ήμουνα κι εγώ τότε! Περιμένω να μου πείτε και τα δικά σας ε? Aντε! Ολο εγώ εκτίθεμαι ανεπανόρθωτα στα blogs :P

Sean Astin

Ήταν πολύ γλυκούλης. Αυτό το φλώρικο quality "παιδί της μαμας" που είχε... όλα τα λεφτά!

Bεβαια κακογέρασε και πάχυνε (Παίζει τον Sam στο Lord of the Rings)

Ethan Embry

Toν θυμάμαι σε εκείνη την ταινία που είναι μαζί με την Reese Witherspoon στην έρημο Καλαχάρι, survivor φάση, ηλιοκαμμένος, χωρίς μπλουζάκι.. μ'αυτα τα γαλάζια όλο απορία μάτια... Αχ! Τώρα που μεγάλωσε, μου θυμίζει σε κάτι φώτος τον Χάρη Ασημακόπουλο (κιούυυτ) Τον είδα πρόσφατα να παίζει guest σε επεισόδιο House Md

Brad Renfro
Το κωλόπαιδο της υπόθεσης. Επίσης ταλαντούχος. Επίσης Νεκρός

Jonathan Brandis
Πόσα απογεύματα πέρασα μπροστά στην τηλεόραση βλέποντας SeaQuest για χάρη του! Και όμορφος ήταν, και έξυπνος, και είχε για pet ενα δελφίνι (σε παντρεύομαι!) Aλλα και αυτός πέθανε.

Feedback Needed

2010-02-09T13:33:00.003+02:00

Letting Up Despite Great Faults - Pause

Το τελευταίο λεπτό απλά oνειρεμένο!

I blew into it; I dreamed it real
Could it be you?

And I trail you
I think you know this.
My pace increases
The rest of the way

Stock-still in the parking lot,
I snap out of this, catch myself

I stand on the causeway of time,
A suitcase of sentiments trailing behind,
Waiting for you (to carry me)

I'll catch myself
where we first met
holding out your hand

Οι παραπάνω στίχοι είναι απο ανέκδοτα ποιήματα της Aiko Harman με τίτλους "Pause" και "In the Parking Lot"

2 μήνες πριν...

2010-02-03T19:26:00.002+02:00

...Οταν οι διάφοροι Έλληνες bloggers πόσταραν τα καλύτερα άλμπουμς του 2009, αυτό εδώ το διαμαντάκι πού ήταν;

Μάλλον όχι στις λίστες του pitchfork και του NME.

Κρίμα, γιατί με τόσο κόσμο που πέρνει μέρος κάθε χρόνο, περίμενα και κάτι διαφορετικό πέρα απο τη θεοποίηση των Animal Collective που προσωπικά τους έχω χεσμένους. Επίσης αναρωτιέμαι αν δεν υπήρχε το buzz σχετικά με τους Pains (of being pure at heart) πόσοι θα τους είχαν στο top τους. Μια χαρά θεσμός πάντως, απλά ξεκολλήστε ορισμένοι απο την πεπατημένη "ξεπατικοτούρα" των παραπάνω sites.

now what

2010-02-03T05:55:00.002+02:00

Βασικά καλημέρα σας. Βαριέμαι λιγάκι τη ζωή μου...χεχε, η αλήθεια είναι οτι απολύθηκα απο το στρατό (yay!) και τώρα υποτίθεται πρέπει να κάνω την πτυχιακή μου εργασία για να πάρω πτυχίο για να φύγω το Σεπτέμβρη για μεταπτυχιακό.

Το παραπάνω σημαίνει οτι είμαι στο νησί, βαριέμαι απίστευτα, και ζώ μια αέναη επανάληψη της (ήδη) άθλιας καθημερινότητάς μου. Η φάση είναι οτι με κατηγορούν για αντικοινωνικό επειδή προτιμάω πχ να κάτσω σπίτι και να μαλακιστώ στο Internet αντί να βγαίνω για καφέδες, μπύρες, ούζα και πάει λέγοντας. Μα αφού ρε παιδιά δεν έχω κάτι να μοιραστώ μαζί σας... γιατί το ζορίζετε;

Το άλλο τραγελαφικό είναι οτι σε ενα χωριουδάκι οπου η στάνταρ νεολαία 18-25 χρονών που έχει απομείνει (βάλε και μένα μέσα αν κ μεγαλύτερος) δεν ξεπερνάει τα 15 άτομα (και πολλά λέω) και όποτε βρισκόμαστε (εμένα με ψιλοσέρνουν μαζί σα διακοσμητικό, ίσως με λυπούνται που είμαι όλη μερα σπίτι; δεν ξέρω μπορει) κάθονται και λένε τις ίδιες μαλακίες, γελάνε με χαζά αστεία και συζητάνε για τα status updates και τις φωτογραφίες στο facebook... Έλεος;

Αγαπημένη ασχολία είναι να βγάζουμε βόλτα το σκύλο ενός φίλου, αυτό το γουστάρω πραγματικά (παρόλο που μια παθολογική φοβία για τα σκυλιά την έχω όσο να πείς) Επίσης θα ήθελα να ξεκινήσω να αθλούμαι λιγάκι, τώρα που έχω αναρρώσει πλήρως (είχα κανει μια εγχείρηση πριν κανα δίμηνο, τίποτα σημαντικό though)

Γενικά no mood για τίποτα... και το χειρότερο είναι οτι δεν έχω κάποιο σοβαρό λόγο να αισθάνομαι έτσι... Αθήνα μου λείπεις γαμώ το μουνί... Αλλα δε γινόταν να μείνω...

Παρόλα αυτά τσέκαρα τις αγγελίες για διαμερισματάκια στο κέντρο και είχα βρεί ένα πολύ όμορφο στην Kλειτίου, δεν πήγα βέβαια να το δω που σημαίνει οτι μπορεί να ήταν χάλι μαύρο, αλλα το είχα φανταστεί πολύ dreamy το όλο σκηνικό. Χρώμα, επιπλο ΙΚΕΑ και τέτοια. Ξανατσέκαρα πρόσφατα τις αγγελίες και δεν βρήκα καταχώρηση, άρα μάλλον νοικιάστηκε ας ελπίσουμε όχι σε κάποιον ταχα μου δανδή νεο-hipster που πέρνει τα λεφτά του μπαμπά, έχει και μια κωλοδουλειά και νομίζει οτι ο κόσμος είναι υπέροχος, οσο κι ο ίδιος.

Σκατά. Θέλω να φύγω

O Μι Τζι!

2010-02-01T06:58:00.001+02:00

Δείτε το!

Last Year's Post

2009-12-31T10:26:00.002+02:00

Επειδή για το 2009 δεν είχα κάνει κάνα webcast σας το παραθέτω παρακάτω
Κλικ στην εικόνα
password:keenonboys

Peace of Mind

2009-12-26T20:14:00.002+02:00

Καλές Γιορτές σε όλους

download του παραπάνω track εδώ

Bits & Pieces

2009-12-21T11:53:00.005+02:00

Έχω να γράψω πολύ καιρό στο blog, δεν έχω και πολλά να πώ βασικά. Τα νέα μου είναι όπως τα ξέρετε, τίποτα δραματικό, τίποτα διαφορετικό ενα τόσο δα twist που θα κάνει τη διαφορά βρε παιδί μου, χρονιάρες μέρες.

Η Χριστουγεννιάτικη κατάθλιψη κάνει σιγά-σιγά την εμφάνιση της. Την καταπολεμάω με μουσική, τα ξύδια τα έκοψα (και έχασα πόσα κιλα) Οπότε να σας προτείνω λίγη μουσικούλα. ΟΠΩΣ και ΔΗΠΟΤΕ το "Fiction" του Lumiere Brother. Απο τα λίγα που θα αγοράσω φέτος, και πραγματικά αξίζει να το'χεις original.

Πρόκειται για τον αδερφό της Monika, ναι αυτής της υπερεκτιμημένης, μόνο που καμία σχέση δεν έχει ο τυπάς με την αδερφή του, εκτός απο κοινό γενετικό υλικό (thank God). Πολύ συναίσθημα και πολύ εικόνα αυτή η μουσική. Σωστή αγγλική προφορά, χωρίς φανφάρες και δηθενισμούς, απλά και όμορφα. Κρίμα που δεν πήγα στη συναυλία στο PLANET. Tέλος, να προσθέσω οτι η Μόνικα πλέον θα πρέπει να αποκαλείται "αδερφή του Lumiere", και όχι το αντιστροφο. Highight το "Κate's Summer" το οποίο προβλέπω οτι θα το ακούσουμε σε καμια διαφήμιση σύντομα, είναι κολλητικότατο.

Επίσης υπάρχει πολύ buzz σχετικά με το ντεμπούτο της Etten (τραγουδούσε στους film) και έχουν γαμηθεί όλες οι κωλοφυλλάδες να λένε για την παραγωγή του Μ. Δέλτα & Coti K. για το artwork που έχει επιμεληθεί ο HOPE (sorry dude, σε προτιμούσα στ'αλώνια και όχι στα σαλόνια) αλλα ως δια μαγείας όλοι οι reviewers ξεχνάνε(;) να αναφερθούν στην φωνή της Εtten η οποία είναι σπαστικιά εκτός απο pretentious. Χειρότερη και απο το να ακούς την ταχα μου Λονδρέζικη προφορά του Βασιλικού (των Raining Pleasure, του οποίου πρέπει να ακούσω το new album) .

Για να μιλήσω και λίγο για το αλμπουμ της Etten να πώ οτι δε μου αρέσουν καθόλου τα νιαουρίσματα και το θεατρικό στοιχείο στο τραγούδι (εκτος αμα τραγουδάς όπερα κοπελιά) Και γενικά οταν λέμε αιθέρια φωνητικά δεν είναι ακριβώς ο,τι έχω στο μυαλουδάκι μου (Θύμιζε chipmunk σε κάποια τραγούδια). Την προτιμούσα στους film, κακα τα ψέμματα. Απο κομμάτια δεν μπόρεσα να ξεχωρίσω κανένα, κάποια σκοτεινα tech/glitchy μου άρεσαν πιο πολύ, αλλα όχι αρκετά για να συγκρατήσω τίτλους. Απογοήτευση.

Επίσης κλείσανε κάτι ελληνικοί trackers, boo-hoo-hoo, λες και κατέβαζα ποτέ τίποτα απο εκεί. Είναι ιδέα μου ή κράζω πολύ σήμερα?

Δωράκι ενα αγαπημένο μου τραγουδάκι (cover πολύ γνωστού παλιοτερου track).

Περιμένουμε:

Κυκλοφορία "Vello Leaf" (βγήκε σήμερα απλά δεν είμαι Αθήνα για να πάρω το cdaki).

Τον Άγιο-Βασίλη (να αφήσω paypal να μου κάνετε donations?)

Καμιά καλή συνταγή για μελομακάρονα (κουραμπιέδες δεν τρώω)

Και όπως πάντα, τον πρίγκιπα στο άσπρο άλογο (χαχα as if!)

Κάποιος που...

2009-11-26T15:37:00.002+02:00

να ξέρει τί θέλει.

Κλισέ φράση, την έχουμε ακούσει όλοι μας, την λέμε όλοι μας (μαζι με τα κάποιος που να με καταλαβαίνει, κάποιος που να με νοιαζεται κλπ κλπ) αλλα έχουμε αναρωτηθεί ποτέ το μέγεθος αυτογνωσίας που χρειάζεται για κάτι τέτοιο; Και γιατί θεωρούμε δεδομένο οτι εμείς ξέρουμε τί θέλουμε; Ξέρουμε όντως; θα θέλαμε να ξέρουμε; ή έχουμε πλήρη άγνοια;

Μπερδεμένο και ακατανόητο θα είναι αυτό το πόστ, το νιώθω. Και για να εξηγηθώ, ας πάρουμε τα πράγματα απο την αρχή.

Έχω να κάνω σεξ απο το Φλεβάρη, στοπ.

Οπερ σημαίνει οτι οι ορμόνες μου βαράνε κόκκινα, και οι ανάγκες μου για phisical contact είναι επιτακτικές. Οι συνθήκες δεν βοηθάνε.

Δεδομένου οτι οι λιγοστοί gay φίλοι μου έχουν δέσει το γαϊδαρό τους (aka διατηρούν σχέσεις) είναι σχεδόν αδύνατο να τύχει έστω κι απο σπόντα να γνωρίσω κάποιον καινούργιο. Οι συναντήσεις μας περιορίζονται σε καφέδες (έχει παρέλθει η περίοδος που πηγαίναμε κανα Σάββατο στο Γκάζι, έστω και μια φορά το μήνα) και γενικά είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα με τους περισσότερους ζευγαρωμένους κι εμένα να νιώθω λιγάκι παρείσακτο, όχι οτι μου εχουν δωσει οι άλλοι δικαίωμα να νιώθω έτσι, αλίμονο, απλα το μυαλό μου είναι μαλακισμένο με αποτέλεσμα κάθε φορά που βγαίνουμε να έχω απο τη μια αυτό το συναίσθημα της καλοπροέραιτης ζήλειας τυπου "Αχ πότε θα βρω κι εγώ ενα παιδί για σπιτι" απο την άλλη την αίσθηση οτι δεν ανήκω εκεί μαζί τους.

Ως εκ τούτου, εκανα κάποιες προσπάθειες να γνωρίσω καινούργιο κόσμο, το χρειάζομαι άλλωστε, μπας και κάτσει μια καλή γνωριμία και προχωρήσει θεού θέλοντος το πράμα. Είπα και πριν οτι οι συνθήκες είναι δύσκολες (δεν θα επισέλθω σε λεπτομέρειες, οι περισσότεροι ξέρετε) οπότε μη φανταστείτε οτι ξεσκίστικα στο PR, με 2 άτομα βγήκα όλα κι όλα, κι αυτό όχι απο δική μου πρωτοβουλία.
Καλα παιδιά και οι δύο αλλλα κατι δεν μου κόλλαγε εμένα καλά. Απο τη μία ένιωθα να βαριέμαι, απο την άλλη ένιωθα εγω ο ίδιος βαρετός. Είναι και λιγάκι η κόμπλα της πρώτης συνάντησης και αυτη η μουγκαμάρα που σας πιάνει εκατέρωθεν. Είναι και οτι έχεις καιρό να το κάνεις όλο αυτό και να γνωρίσεις έναν παντελώς άγνωστο άνθρωπο. Δεν ξέρω, απλα δεν ήμουν στα καλύτερά μου ίσως (συνθήκες again) και αναλώθηκα και στις 2 περιπτώσεις να μιλάω γενικά και αόριστα για πράγματα τα οποία στην τελική δεν με ενδιαφέρουν.

Θα μου πείς οκ. Δεν έκατσε βρε αδερφέ, μπορεί με κάποιον άλλο να τα λέγατε τέλεια και να πέρναγαν ώρες ατέλειωτες χωρίς να το καταλάβετε... Με 2 άτομα βγήκες, όχι με το μισό Γκάζι! give it time κλπ. Δεκτό. Αλλα η απογοήτευση της όλης φάσης είναι ίδια, είτε βγήκες με 1 είτε με 100. Και απογοητεύομαι εύκολα. Δυστυχώς.

Παράλληλα όμως με την φάση αυτή, παίζει και ενα παιδί που με διαβάζει και μιλάμε κανα χρόνο τώρα, αλλα μόνο αυτό. Δεν τον έχω δει ΠΟΤΕ, και δεν νομίζω να τον δώ (δε μιλάω για face 2 face, ουτε σε φωτό!) ενω εγω απο τις πρώτες ώρες των συνομιλιών μας του είχα δείξει φωτογραφία ποιος είμαι.
Θα μου πείς είναι άβγαλτος, είναι μπερδεμένος, είναι πρώτη φορά που νιώθει έλξη για κάποιον του ίδιου φύλου, ε μπορεί να είναι και μαλάκας. Έστω. Αυτός ο άνθρωπος όμως κάλυπτε τα συναισθηματικά μου κενά όλο αυτο το διάστημα (που οι συνθήκες είναι δύσκολες) και του το αναγνωρίζω.
Για πόσο καιρό όμως μπορείς να μιλάς με κάποιον ο οποίος αρνείται πεισματικά να σου δείξει τη μούρη του, και πόσο σημασία μπορεί να έχει μια μούρη; Η απάντηση είναι ίδια και για τα δυο: ΟΧΙ ΠΟΛΥ

Έτσι σιγα σιγά με τον τύπο χανόμασταν, μετά ξαναβρισκόμασταν, μετα μαλώναμε, μετα παλι δε μιλάγαμε και γενικά μια ψυχοφθόρα κατάσταση για την οποία φταίμε και οι δυο. Σήμερα είμαστε στη φάση που μιλάμε πάλι, εγώ πάλι πιέζω για συνάντηση, αυτός αγχώνεται με την πίεση και τρέχα γύρευε.

Είναι σαν να έχω μπεί σε εναν ατέρμονα βρόγχο, απο τον οποίο πρέπει να βγώ. Μέχρι εκεί πάει όμως το μυαλό μου. Ξέρω οτι πρέπει να ξεκολλήσει το μυαλό μου, να σταματήσω να κυνηγάω το άπιαστο (call me έρωτα) να μη μπλέκω σε περιπτωσάρες (πάρτε μάτι τα ποστ με τα κολλήματά μου που έχω αναφέρει στο blog και άντε βγάλτε άκρη) και γενικά να χαρώ τη ζωή όπως κάθε 27χρονος. Οι συνθήκες δε, πρόκειται πολύ σύντομα να γίνουν ευνοϊκές κάτι που ευνοεί τις αλλαγές.

Το ξέερω πως γενικά πρέπει να προχωρήσω λιγάκι το όλο θέμα σεξ/σχέσεις και να κάνω ένα άνοιγμα στο community γνωρίζοντας λιγάκι περισσότερο κόσμο (οχι μονο για σεξ/σχεση αλλα και φιλικά) και θα δυσκολευτώ λιγάκι στην αρχή,μπορεί να πέσω σε περιπτωσάρες, μπορεί να φάω κάνα κόλλημα, αλλα του πόυστη θα βρω και καναδυο αξιόλογα άτομα.

Κι εδώ έρχεται ο τίτλος του πόστ...
Πώς θα ξέρω τί πραγματικά θέλω απο έναν άνθρωπο, αφού δεν είχα ποτέ μια σοβαρή σχέση; Θα το βρώ στην πορεία, μετα απο τα αλλεπάληλα χτυπήματα της μοίρας; Αναμφισβήτητα! αλλα πόσο χρόνο θα μου πάρει να μάθω τί θέλω απο κάποιον; έχω και μαθησιακές δυσκολίες και το έχω ξαναπεί οτι είμαι κοινωνικά χαζός.

Και στην τελική πόσο πρόθυμος θα είναι κάποιος να δεχτεί καποιον άλλο που ουσιαστικά κανει τώρα πρώτα του βήματα μεσα σε μια πιο στενή σχέση ανθρώπων; (είτε αυτή αφορά μόνο το σέξ είτε και το συναίσθημα) Ειδικά οταν αυτός ο άλλος δεν είναι κανα πιτσιρίκι αλλα 27 χρονών γαϊδουρι....

Ακούω κόσμε!

Dirty Little Secret

2009-10-14T19:16:00.002+03:00

2 τελείως διαφορετικά τραγούδια, under the same title

Το πρώτο απο τους Αll american rejects με γαμάτι κλιπάκι που περιλαμβάνει (αν δεν λανθάνω) καρτούλες απο το postsecret.com (googlαρέ το, αξίζει)

...και το δευτερο απο Τhievery Corporation στο remix και Sarah Mclachlan στα vocals (αυτή έχει κάνει και τα φωνητικά στο Silence των Delerium) έχει στιχάρες εκτός απο θεϊκά vocals (googlαρέ τα κι αυτά)

What's your dirty little secret?
Φίντμπακ χάϊλι απρισιέϊτεντ :P
anonimity will be tolerated

Kυκλοφόρησε!

2009-10-08T16:09:00.002+03:00

Ο λόγος για το νέο cd του Λούκας που αναδείχτηκε σ'εκεινο το ρεάλιτυ (το x-factor ήταν ή το Ελλάδα έχεις ταλέντο;) Τέλος Πάντων. Δε με ενδιαφέρουν ούτε τα χαζοτραγουδάκια που θυμίζουν Χατζηγιάννη και απευθύνονται σε 15χρονες μαθητριες που δεν έχουν ζήσει τον έρωτα, ούτε στις παιδικές και cheesy συνθέσεις του Θεοφάνους. Δόξα το Θεό έχω άποψη στη μουσική.

Αυτός ο Λούκας όμως... πολύ γκομενάκι ε; Έχει κάτι καυλιάρικο η φάτσα του, όπως και να το κάνεις...

Βάζω εξώφυλλο να τον δείτε... youtube link ή download link για το album δεν βάζω, σας εκτιμώ πολύ για να σας σερβίρω τέτοια σαβούρα.

Η αέναη αναζήτηση...

2009-09-24T16:11:00.002+03:00

gay edition, αλλα το θέμα ταλανίζει (sic) και τους στρ8 μπάκουρους. Θέμα μας η σχέση.
Why the fuck is this so hard? Δηλαδή ή θα βρείς καμιά πεταλουδίτσα, κιουρία, κρυφαδερφή, φασιονίστα, κομπλεξική closeted, κομπλεξική outed, κομπλεξική γενικά, one night only, ψωνάρα, κακάσχημη, εκτος τόπου κ χρόνου, χώρις επαφή με το περιβάλλον ή θα πρεπει να μείνεις στο ράφι.

Εγώ πότε θα γίνω μάνα; και σε ποιά απο τις παραπάνω κατηγορίες άραγε ανήκω;
Μάλλον είμαι η γκρινιάρα αδερφή ε;
Δεν αξίζω μια αγκαλια; (χαριτωμενιές)

Λένε πως μόλις σταματήσεις να ψάχνεις, έρχεται ο έρωτας και σου χτυπάει την πόρτα, αλλα μάλλον έχω αλλάξει διευθυνση, γιατί καιρό τώρα έχω σταματήσει να ψάχνω, αλλα τίποτα. Μήπως να ξαναρχίσω το ψάξιμο;

Πι Ες: Δεν ψάχνω το(ν) τέλειο, αλλα το(ν) φυσιολογικό (αν μπορούμε να δεχτούμε την ύπαρξη του όρου)

LOL!

2009-09-17T18:12:00.002+03:00

Απο τις "Εκδηλώσεις" στο 10percent :

Το kazarma Club άνοιξε και πάλι
To Kazarma Club άνοιξε μετά τις διακοπές του καλοκαιριού και σας περιμένει από Πέμπτη μέχρι Σάββατο μετά τις 23:00. Κάθε Πέμπτη: Ελληνική βραδιά, με μπάρμαν τον Σωτήρη, μόνο με ελληνικά. [...]

Eγώ γιατί ήξερα οτι όποτε έχει Βραδιά (σε σχέση με τη μουσική) διαφημίζεται ο dj και όχι ο μπαρμαν; Αυτός ο Σωτήρης ή πρέπει να φτιάχνει πολύ καλα cocktails (no pun intended) ή να είναι θεότεκνο. Εγώ ψηφίζω το δεύτερο... εσυ;

Επίσης στις Εκδηλώσεις του 10percent διάβασα οτι θα δείξουν το "Prayers for Bobby" στο Στέκι μεταναστών κάπου στα τέλη Οκτώβρη...ψήνεται κανείς; (kinda early though)

Χμού

2009-09-11T22:30:00.003+03:00

Σήμερα έκανε απίστευτο καιρό στην Αθήνα, κάποιοι μπορεί να ξενερώσατε βέβαια με τη βροχούλα αλλα εμένα μου άρεσε (σχεδον υπερβολικά μπορώ να πώ) έκανα και μια 2ωρη βολτίτσα στο κέντρο και γούσταρα τρελάαααα! Τελικά ο χειμωνας ίσως μ'αρεσει περισσότερο απ'οσο νόμιζα...

Μου είχε λείψει μια βόλτα στο κέντρο για να πώ την αλήθεια 'Αραξα λιγάκι στο Public, χάζεψα κάτι βιβλιαράκια, και φευγοντας πέρασα απο το Apple Section γιατί καιρό τώρα ζαχαρώνω ενα macbook pro, αλλα είμαι αφραγκός, και είναι ακριβό. Μετα βγήκα έξω και συνειδητοποίησα οτι βρέχει, κι εγώ ποτέ δεν κυκλοφορώ με ομπρέλα. Ηταν ωραία βροχούλα... δεν φύσαγε και οι μικρές ψιχάλες επεφταν σχεδόν κάθετα... Πήγα δίπλα στα everest και πήρα εναν καφέ να πιώ, δεν είχα πολύ χρόνο στη διάθεσή μου, αλλα αυτή η μυρωδιά που αφήνουν τα πρωτοβρόχια, κια η νωρίτερη νωχελικότητά μου (ψιλοδιάβαζα αραχτός) έκανε την ανάγκη για καφέ επιτακτική. Περνω το καφεδάκι μου και περνάω απέναντι στην Πλατεία Συντάγματός... Ξαφνικά η βροχή δυναμώνει...
Πώ ρε πούστη λεω... κρίμα (προτιμώ τις ψιχάλες) και την αράζω κάτω απο ένα καταπλήκτικό δεντρο που δεν περνούσε τίποτα! το δεντρο αυτό που λές είναι σχετικά χαμηλού ύψους, με πολύ πυκνό φύλλωμα, και τα φύλλα του μοιάζουν με δάφνη (αυτη που βάζουμε στις φακές) βασικά παίζει και να ήταν δαφνη αλλα δεν έκοψα κάνα φύλλο να μυρίσω.
Τρελή καβάτζα για βροχή, δεν περνάει τίποτα, άσε που παίζει και κουβουκλιάκι (του ΟΤΕ είναι;) για να αφήσεις τον καφέ σου και να στρίψεις τσιγάρο με την ησυχία σου (όπως έκανα)

Δευτερο παρτέρι αριστερά όπως πας απο τα Mac προς την πλατεία. Ακριβώς απέναντι, στην άλλη πλευρά της πλατείας είναι εκείνος ο αθλιος πίνακας ανακοινώσεων του Δημου Αθηναίων που απο τότε που τον θυμάμαι λεει το ίδιο πράγμα: "Ο όγκος ενος χαρτοκιβωτίου ισοδυναμει με τον όγκο 15 διπλωμένων", άστα νιώθω ήδη καλυτερος άνθρωπος...

Χάζεψα λίγο το ετερόκλητο πλήθος, άλλους με ομπρέλες, μόνοι ή 2-2, κάποιοι χωρίς ομπρέλα που πηγαιναν βιαστικοί για να μην βραχούν, κάποιοι άλλοι που το απολάμβαναν και πήγαιναν με το πασο τους. Όταν ψιλοέκοψε πήρα κι εγω το δρόμο μου... και να'μαι! Χεχεχε... ήρθα σπιτι, έκατσα pc διάβασα κάποια πόστ (καιρό είχα να το κάνω... ο χειμώνας ευνοεί τελικά το bloggάρισμα;) έκανα κάποια comments έβαλα κάποιους στο blogroll, ανακάλυψα κάποιους απο εσάς και γενικα ειμαι χαρούμενος τώρα (καλά μπορεί να φταίει και η μπυρίτσα που έχω πιει)

Αυτά τα νέα μου!

Με διαβάζει κανείς;

2009-08-27T23:17:00.002+03:00

Και αν ναι, (που ορισμένοι θα σπευσετε να απαντήσετε πως ναι, με διαβάζετε) με καταλαβαίνει;
Θέλω να μου πείτε πιό πιστευετε οτι ήταν το πιο δυσνόητο μέχρι τώρα πόστ μου(για σας προσωπικά).

ΥΓ: Άσχετο, αλλα εκτιμώ πολύ όλους αυτούς τους άγνωστους, άσχετους, non-bloggers που μας διαβάζουν και ενίοτε αφήνουν κάποιο ανώνυμο ή επώνυμο σχόλιο. Θα μου άρεσε πολύ να ακούσω την δική τους άποψη στο ερώτημα που έθεσα απο πάνω.

Θέλω

2009-08-17T15:19:00.005+03:00

Να σ'αγκαλιάσω σφιχτά και ν'αρχίσω να κλαίω. Γοερά και αυθόρμητα.
Σαν μικρό παιδι. Χωρίς ντροπή, χωρίς σταματημό.

Τα δακρυά μου να μουσκέψουν το σώμα σου
Το κορμί μου να σπαράζει απο τα αναφιλητά
Οι λυγμοί μου να τριβελίζουν τ'αυτιά σου

Ίσως τότε να καταλάβεις πόσο πόνεσα

Τί όμορφα που θα'ταν...

2009-07-24T22:16:00.003+03:00

...Αν δεν χρειαζόταν να είσαι επιφυλακτικός σχετικά με τον σεξουαλικό σου προσανατολισμό, σ'αυτη την κωλοχώρα που είναι πηγμένη στη θεοκρατία και τα στερεότυπα.

Να έχεις το θάρρος και τα κότσια οταν σου αρέσει ένα παιδί, να του πεις απλά "μου αρέσεις, και θα ήθελα να βγούμε κάποια στιγμή οι δυό μας για έναν καφέ" χωρίς να σε απασχολεί:

1. τί θα σκεφτεί (critical)

2. αν είναι gay/str8/bi/curious (no labels)
3. αν η κοινή παρέα ξέρει/δεν ξέρει για σένα (στ'αρχίδια σου)
4. αν είστε σε friendly ή hostile μέρος (επίσης στ'αρχιδια σου)
5. αν έχεις γίνει υπερπαραγωγή 2 ώρες μπροστά στον καθρέυτη ή αν απλά φοράς ένα άνετο τζιν και το αγαπημένο σου t-shirt. (προτιμώ το δεύτερο, αλλά συχνά πυκνά πέφτω λίγο θύμα -όλοι μας-)

Eίναι κάτι στιγμές που το σκέφτομαι και λέω πως πραγματικά θα μπορούσα να λειτουργήσω έτσι, αλλα δεν παίζει κάποια αξιόλογη γνωριμία για να το κάνω... και άλλες που ενώ υπάρχει η γνωριμία και η διάθεση απο μέρους μου, μου κόβονται τα πόδια και οι αναστολές αναλαμβάνουν. Τί να πώ... Ευχομαι να είμαι λιγότερο κότα.

Διλήμματα

2009-07-09T19:09:00.005+03:00

Μετα απο εσωτερική πάλη για το αν πρέπει να εκθέσω Online το αγόρι απο το pride, αποφάσισα οτι θα το κάνω, στο όνομα του έρωτα και της αιώνιας αγάπης. Και μην ξεχνάτε, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.

Πριν απο κάτι μέρες λοιπόν χάζευα τα διάφορα youtube videos και flickr sets που αφορούσαν τί άλλο; Το Athens pride 2009. Μιας που δε μπορέσαμε να είμαστε εκεί, είπαμε να δούμε τι παίχτηκε γιατί απο φίλους ακούσαμε πολύ θετικά σχόλια.

Κι εκεί που χαζεύω κατι pics, έρχομαι και κολλάω σε εναν πιτσιρικά κομμένο και ραμμένο στα γούστα μου. Στην αρχή δεν ήμουν σίγουρος αν είναι gay, χαλασμένο gaydar εκ γεννετής βλέπεις, αλλα τί να γυρεύει εκεί, ανάμεσα στα πολύχρωμα μπαλόνια και τα σημαιάκια αυτό το μελαγχολικό αγόρι 18-19 Μαϊων το πολύ; Δε μπορεί, gay θα είναι. Τον δείχνω σε μερικούς φίλους οι οποίοι ενέκριναν (δεν πάω πουθενά χωρίς τον κουμπάρο) και μετά βυθίστηκα στις σκέψεις του πώς θα γίνει να τον γνωρίσω.

Η αρχική ιδέα ήταν μήνυμα στο "Σε είδα" της Athens Voice, αλλα αφενός είχε παρέλθει ένα σεβαστό χρονικό διάστημα απο το Athens Pride, αφετέρου είναι λίγο συννενόηση μπουζούκι η όλη φάση: "Ναι νομίζω εγώ ήμουν αυτός που λές, μπλα μπλα μπλα". Άσε που θα με ξενέρωνε αν ο συγκεκριμένος τύπος παρακολουθούσε ανελλιπως τη στήλη με την ελπίδα οτι κάποιος τον έχει δει.

Αργότερα μου ήρθε η ιδέα να ανεβάσω στο blog τη φωτογραφία του τύπου, αλλα θα ήταν τεράστια η έκθεση του, και κακά τα ψέμματα αν το έκαναν αυτό σε μένα, θα ξενέρωνα. Δηλαδή έστω οτι ανεβάζω την φατσούλα του στο νετ... και έστω οτι κάνω τον κόσμο μπάχαλο και τον βρίσκω... μετά με τί καρδιά θα μου μιλήσει αυτός ο άνθρωπος; "Εσύ είσαι ο μαλάκας που μ'εχει κάνει βούκινο;" Βέβαια η φωτογραφία υπάρχει στο διαδίκτυο, εκεί την βρήκα κι εγώ, αλλα ανάμεσα σε πολλές-πολλές άλλες που αφορούν το pride. Μη κοιτάτε που είμαι ψείρας, έχω χρόνο για χάσιμο και μάτι εξασκημένο στον εντοπισμό. (Ωραία περιγραφή του εαυτού μου κάνω, φαντάσου να το διαβάσει ο πιτσιρικάς αυτό... χαχα θεϊλα)

Eπειδή δεν μπορώ να πάρω τους δρόμους με τη φωτό στο χέρι ρωτώντας περαστικούς "έχετε δεί αυτον τον τύπο" αποφάσισα τελικά να ανεβάσω τη φωτογραφία του, ελαφρώς επεξεργασμένη, έτσι ωστε αν την δει κάποιος να μην μπορέσει να καταλάβει ποιον απεικονίζει, αλλα αν την δει ο ίδιος να καταλάβει.

Σε είδα στο pride, φορούσες μαύρο μπλουζάκι με άσπρες ρίγες στο γιακά και τα μανίκια, τζιν βερμούδα και κοκκάλινα γυαλιά οράσεως. Είσαι ένας γλύκας και ελπίζω να μην βρέθηκες κατα λάθος στο pride την ώρα που τραβήχτηκέ η παρακάτω φωτογραφία, αλλα να είσαι gay συνειδητοποιημένος, αδέσμευτος (δεν ειμαι καμια αντροχωρίστρα) και γενικά όπως σε έχω φανταστεί (καβάλα στο άσπρο άλογο κλπ). Σε περίπτωση που το δείς αυτό, θέλω να ξέρεις οτι δεν είμαι τόσο απελπισμένος όσο δείχνω (ναι καλά) και ελπίζω να μη θύμωσες που ανέβασα τη φωτό (την επεξεργάστηκα τουλάχιστον). Αν διαβάσεις το blog θα μάθεις κάποια βασικά πράγματα για μένα (ωχ... δε μ'αρέσει αυτό) και αν θέλεις μπορείς να επικοινωνίσεις μαζί μου στο e-mail μου, που φαίνεται στο προφίλ μου (κοινώς add me στο msn).

link down
by popular demand

I love you all πάντως :Ρ
Luomo - Love you All

Κομματάρα του Luomo, με Αpparat στα φωνητικά.
Aφου δε θέλετε πιπίνια, πάρτε μουσική

Once around the block

2009-06-24T19:17:00.002+03:00

Toν αγαπάω πολύ τον Badly Drawn Boy, και χαζευοντας λιγάκι το blog.. μια αναδρομή που έκανα πρόσφατα, όταν συνειδητοποίησα οτι είμαι 2 χρόνια εδω πέρα, παρατήρησα οτι δεν έχω μιλήσει ποτέ γι'αυτον και τη μουσική του.
Κλασσική britpop, dreamy και παιχνιδιάρικες μελωδίες. Απίστευτοι στίχοι. Δυστυχώς έχει να βγάλει κάτι απο το 2006, τελευταίος του δίσκος το "Born in the UK". Όσοι βλέπατε σίριαλ του Παπακαλιάτη, ψάξτε στο youtube για το "I Love NYE" έπαιζε πολύ στη σειρά (μαζί με τo "Damage Fatale" απο το soundtrack του "La Double Vie de Veronique" που έχει επιμεληθεί ο Zbigniew Preisner.. όχι, δεν κλέβει ο Παπακαλιάτης καλέεεε)

Τελοσπάντων...αρχίζω και ξεφεύγω πάλι, απολάυστε το κομματάκι, απο το πρώτο album του badly drawn boy "The Hour of Bewilderbeast"

You quiver like a candle on fire
I'm putting you out
Maybe tonight we could be the last shout
But I'm fascinated by your style
Your beauty will last for a while

You're feeling instead of being
The more that I live on the inside
There's nothing to give
I'm infatuated by your moves
I've got to search hard for your clues

I want to repair your desire
And call it a gift
That I stole from just wanting to live
Now I see the vision through your eyes
Your innocence no longer fuels surprise

Trying to outrun your fear
Running to lose
Heart on your sleeve and your sole in your shoes
Take a left,
A sharp left
And another left, meet me on the corner
And we'll start, again.

PS: Ξέρω οτι οι περισσότεροι δε γουστάρετε τα μουσικά πόστς, και προτιμάτε τα σώψυχα, αλλα αυτά μας τελειώσανε :Ρ
...κάντε μια προσπάθεια, είναι απίστευτος ο συγκεκριμένος.

Αχ & Βαχ

2009-06-14T20:47:00.002+03:00

Κάθομαι που λέτε και χαζεύω videos στο youtube απο το χτεσινό Pride. Δεν έχει ανέβει αρκετό υλικό (ακόμη) οπότε περιορίστικα στο να δω τον Πανούση (απίστευτος τύπος) στο παρακάτω βίντεο

Και εκεί, λίγο πριν το τέλος.. το εξασκημένο βλέμμα μου πέφτει πάνω σε ένα πιπινάκι καστανούλη, αξύριστο, με πράσινο t-shirt και τσάντα στην πλάτη! Γύρω στο 4:45 φαίνεται που κάνει κίνηση απο το κάτω δεξια μέρος της οθόνης προς το κέντρο, και μιλάει σε μια κοπέλα, προφανώς την αδερφομάνα φιλενάδα με την οποία θα πήγε μαζί για το ξεκάρφωμα (τί ρομαντικό)

Δεχόμεθα πληροφορίες, αριθμούς κινητών τηλεφώνων, facebook profiles, stats, μαρτυρίες πρώην γκόμενων, και ο,τι άλλο υπάρχει διαθέσιμο. Παρακαλούνται οι συνάδελφοι bloggers που έχουν δημοτικότητα να με βοηθήσουν στην ανεύρεση του πρίγκιπα. Ευχαριστώ.

Σε είδα

2009-06-06T22:57:00.002+03:00

Και ήταν τελείως αναπάντεχο, ακόμη κι αν διατηρούσα μια αισιοδοξία οτι οι δρόμοι μας μπορεί και να διασταυρωθούν. Και να που διασταυρώθηκαν... Εγώ με ένα ημιαποβουτυρωμένο γάλα κι ένα κρουασάν στο χέρι, άϋπνος και ταλαιπωριμένος, κι εσύ στο αυτοκίνητο.

Δίπλα μου μια παρέα κοριτσιών σου φωνάζει "έλα εδώ" κι εγώ χωρίς να ξέρω οτι αναφέρονται σε σένα γυρνάω σχεδόν αντανακλαστικά και τα βλέμματά μας διασταυρώνονται. Δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία, έχω συνηθίσει να με αγνοείς και πλέον δε μου κάνει καμία αίσθηση, αλλα σε είδα που ψιλοκόλλησες όταν με είδες, και δυσκολεύτηκες να βάλεις ταχύτητα.

Τελικά δεν πήγες προς τις φίλες σου, κι εγώ άραξα με τους άλλους σε ενα καφέ πιο κάτω παραμένοντας σε επιφυλακή για κάποιο τυχόν closest encounter. και τότε το βλέμμα μου πέφτει πάνω στο αυτοκίνητό σου που το έχεις παρκάρει λίγο πιο πάνω. Κολλάω στις πινακίδες. Θυμάμαι τις πινακίδες που είχε το παπί του Κ. που γούσταρα στο λύκειο... Όποτε το έβλεπα είχα το νου μου. Έτσι και τώρα, 10 χρόνια μετά... τα ίδια σκατά.

Βλέπω οτι κάθεσαι στην ίδια καφετέρια με μας, στο πάνω διάζωμα... μοιραίο; Είσαι με φοιτητοπαρέα, είμαι κι εγω με παρέα. Σε παρατηρώ καλά κρυμμένος πίσω απο τις φυλλωσιές της πέργκολας, μας χωρίζει αρκετή απόσταση, ασφαλείας. Έχεις ομορφύνει. Είσαι όμορφος. Μακράν ο ομορφότερος απο όσους μου έχουν αρέσει ποτέ. Και αυτή η ομορφιά σου δεν είναι τόσο τα χαρακτηριστικά σου, που άπτονται του γούστου μου, όσο η απλότητά σου.

Πήγα τουαλέτα ναι μεν γιατί θα έσπαγε η φούσκα μου, αλλα και γιατί ήθελα να περάσω απο μπροστά σου και να σε αγνοήσω, όπως και έκανα. Δεν μπήκα καν στον κόπο να ρίξω μια λοξή ματιά για να δω αν με κοίταξες και δεν με ενδιαφέρει.

Εύχομαι να βρείς το δρόμο σου. Όλοι μας βασικά

Δωράκι

2009-05-28T21:49:00.002+03:00

Kάνω μαλακία (άραγε;) που μοιράζομαι το bootleg μιας και υπάρχει ρητή εντολή να μην κυκλοφορήσει παραέξω, αλλα έχω πάθει πλάκα με το συγκεκριμένο τραγουδάκι των Radio Dept. που λέγεται "Spring Time".

Θα κυκλοφορήσει στο επερχόμενο album "Clinging to a Scheme" ένας Θεός ξέρει πότε. Η ποιότητα δεν είναι και η καλύτερη δυνατή (bootleg γαρ) αλλα νιώστε όσοι γουστάρετε! Live απο το NYC Popfest που έλαβε χώρα πριν καμια δεκαριά μέρες!

Λινκ

μιξ γριλ

2009-05-26T20:24:00.004+03:00

γκρίνια, πόνος, χαρά, κλάμα, ικανοποίηση, αμφιβολία, σκέψεις, προσμονή, ελευθερία, θυμός, άρωμα, γεύση, χαμόγελο, μουσική, κόμπλεξ, αθήνα, εκμετάλλευση, ψέμματα, βόλτες, αναποφασιστηκότητα, διλημματα, ενοχές, ξενύχτια, internet, ποτά, ουσίες, γνωριμίες, απογοήτευση, internet, sms, ανάγκη, τηλέφωνα, αγάπη, σκατά, υπεκφυγές, αύριο, ναι, όχι, δεν ξέρω... ΔΕΝ ΞΕΡΩ, παρεξηγήσεις, τελευταία στιγμή, ανησυχία, έγνοια, συμπόνοια, θλίψη, μέθη, λήθη, ερωτηματικά...πολλά και αναπάντητα, καφές, τσιγάρο, κέντρο, μαγαζιά, σπίτι σου, σπίτι μου, ντροπή, φόβος, λύπη, χάσμα, αποξένωση, κουβέντες, ενοχές, μαζί, μακριά, μόνοι μας, δεν είμαι καλά, δεν είσαι καλά, φεύγω.

.mindfuck.

Επειδή πολλές φορές άλλα λέμε, άλλα εννοούμε, και άλλα καταλαβαίνουμε, εγώ έχω απλά να πώ οτι κουράστηκα, παρεξήγησα, ίσως μετάνοιωσα αλλα δεν ξανασχολούμαι μαζί σου (θέλω να πιστεύω)

ΥΓ: Όποιος είπε οτι ποτέ δεν είναι αργά, έσφαλε.

Revision

2009-05-22T16:28:00.003+03:00

Τώρα τελευταία δεν είμαι και πολύ καλά ψυχολογικά, όχι για κάτι συγκεκριμένο, απλά δε μπορώ να χαρώ ορισμένα πραγματα όσο θα ήθελα.
Δεν έχω όρεξη ουτε για βόλτα, συνεχώς βρίσκω δικαιολογίες για να αποφύγω συναντήσεις με φίλους, δεν τρώω, δεν κοιμάμαι καλα. Έχω μια απίστευτη τάση να γκρινιάζω και να εκνευρίζομαι με το παραμικρό αλλα χωρίς να αντιδράω, δεν έχω κάπου να ξεσπάσω... άντε το πολύ πολύ να βάλω καμιά μουσική να ξεχαστώ.

Βαριέμαι, με πήρε ο κολλητός μου να πάμε θάλασσα και ψάχνω να βρώ τί δικαιολογία θα του πω τελευταία στιγμη για να το αποφύγω :Ρ... lame huh? Σήμερα θέλω να πιώ λιγάκι αλκοόλ που μου έχει λείψει, έπερνα αντιβίωση γιατι είχα πάλι φαρυγγίτιδα... (Καλοκαιριάρικο, ο χτικιάρης)

Θα ήθελα πάρα πολύ να κάνω ενα ουσιώδες προσωπικό πόστ, αλλα δεν έχω κάτι να πω, ή μάλλον δεν το έχω διαμορφώσει ακόμη κατάλληλα στο μυαλό μου για να το εκφράσω έτσι όπως θα ήθελα. Ίσως πάλι απλα βαριέμαι. Χρειάζομαι μια αλλαγή, σα τις γκόμενες που μόλις χωρίσουν ξεσπάνε στα μαλλιά τους... αλλα δε μπορώ να κάνω κάτι στο μαλλί με τη δευτερη σκάλα τα'χω πάρει όλα.

Λέω να πιο τζιν σήμερα... tanqueray με πάγο, ωραία επιλογή για την εποχή. Αυτή θα είναι η αλλαγή μου... τζιν αντί τεκίλα... χαχα.

Σας αφήνω γιατι μιζεριάζω και δε λέει να σας χαλάω και το κέφι παρασκευιάτικα. Υπομονή, θα περάσει. Άλλα νέα δεν έχω. Αν βοηθήσει το αλκοόλ στο να πάρει σχήμα η σκέψη μου θα επανέλθω για ποστινγκ.

ΥΓ1: Συνήθως βοηθάει
ΥΓ2: Δεν ξέρω πού να σταματήσω :Χ

ΥΓ3: Τελικά πάω θάλασσα

Consequence

2009-05-12T20:43:00.002+03:00

Kάτι μου λέει οτι θα το αγαπήσω πολύ το συγκεκριμένο γκρουπάκι απο Γερμανία που παίζει indie rock. Ο λόγος για τους "Τhe Notwist" και το κομματάκι που ακούγεται στην ταινία "Push" (ξέρω ξέρω.. Αμερικανιά, αλλα τουλάχιστον παίζει ο Chris Evans... το'σωσα;)

You're the colour,
you're the movement and the spin.
Never
Could it stay with me the whole day long
Fail with consequence, lose with eloquence
and smile.
I'm not in this movie
I'm not in this song.
Never
Leave me paralyzed, love.
Leave me hypnotized, love.

Ωχ?!

2009-05-01T17:58:00.002+03:00

Xαζεύοντας στη σελίδα του 10% έπεσα πάνω σε ένα πόστ μου!

/blushes

Συγκεκριμένα στη στήλη blogoπερίπτερο που επιμελούνται (απ'οτι κατάλαβα) 2 κοπελιές, που πέρα απο συντάκτριες για το 10% έχουν και το blog Freedom Island το οποίο για να είμαι ειλικρινής, δεν το γνώριζα σαν blog. Λογικό θα μου πείς αφού έχω ψιλοχαθεί τελευταία ούτε ποστάρω πολύ, ούτε διαβάζω πολύ (σχεδόν καθόλου) αλλα λόγοι ανωτέρας βίας βλέπεις...

Ενιγουέη, με τιμάει η αναφορά στο 10% αν και δεν ξέρω κατα πόσο κολλάει το συγκεκριμένο πόστ που επιλέχθηκε, σε ενα θέμα όπως ο ρατσισμός αλλα τις ευχαριστώ :)

ΥΓ: και αν υπάρξει επόμενη φορά βρε κορίτσια στείλτε κανα mail, να ξέρουμε!

Δράσεις/Παρεμβάσεις και καλή μουσική

2009-04-29T20:21:00.003+03:00

Έπεσα τυχαία σε ενα video στο youtube που έχει να κάνει με την ομάδα δράσης "Σφήνα" που εδρέυει στη Θεσσαλονίκη. Λίγο flash mob μου κάνει το όλο σκηνικό, αλλα η συγκεκριμένη δράση στο αστικό λεωφορείο 3 που κάνει το δρομολόγια για IKEA είχε ως στόχο την εφαρμογή ολονύκτιων δρομολογίων τα ΠαρασκευοΣάββατα.

Έτσι λοιπόν μαζεύτηκαν διάφορες χαρούμενες φατσούλες με τα ποτάκια τους, τις ντισκομπάλες, τα strobos, και όλα τα παρελκόμενα ενός πάρτυ (μέχρι και εκείνα τα χαζά κωνικά καπελάκια και τα banners "The party is here") μπούκαραν στο λεωφορείο, και έκαναν τη βόλτα τους.

Μου άρεσε πάρα πολύ το τραγουδάκι που ακούγεται στο video, λέγεται Lollipop και είναι απο το ομώνυμο άλμπουμ του Monsieur Minimal . Άλλο ένα δείγμα εξαίρετης ελληνικής παραγωγής (αυτή η Sound of Everything βγάζει διαμαντάκια τελικά.)

Όποιος έχει να δώσει πληροφορίες για το ξανθό πιπίνι που φαίνεται στο 3:00-3:02 ας αφήσει comment.

Like Honey

2009-04-28T20:24:00.002+03:00

Σουηδικό Indie/Twee Pop-Rock γκρουπάκι του οποίου το παρακάτω τραγουδάκι με έχει συνεπάρει αρκετά τώρα τελευταία. Κατάγονται απο την ίδια πόλη με τους Radio Dept. (Malmo)... σύμπτωση; Απολάυστε, υπεύθυνα :Ρ

Like Honey - Five Minute Dream

To' χουμε χάσει τελευταία με τις ταμπέλες για να πώ την αλήθεια (genres και μαλακίες) αμα σας αρέσει κατεβάστε το αλμπουμάκι. Mix & Match ήχος, 3 γκόμενες και 2 τύποι. Άλλα κομμάτια πιο ήρεμα, άλλα πιο δυνατά. Κυρίαρχο στοιχείο η κιθάρα και αυτή η μελό Σκανδιναβική διάθεση ολούθε.

Θέλω να λιαστώ σ'ενα λιβάδι γεμάτι τριφύλλια και να κολυμπίσω σε καμια λίμνη. Μ'αρέσουνε!

Dreaming of a daydream

2009-04-17T15:34:00.005+03:00

Καθόμαστε στο δωμάτιό σου, οι κουρτίνες μισοτραβηγμένες. Ο ήλιος ζεσταίνει τα πρόσωπα μας και ο αέρας που μπαίνει απο την μισάνοιχτη μπαλκονόπορτα φέρνει μυρωδιές άνοιξης. Το κρεβάτι ημίδιπλο με ένα παχύ αφράτο πάπλωμα, η διάθεσή μας ευχάριστη και νωχελική.

Εσύ καθιστός κοιτώντας προς την αντίθετη πλευρά απο μένα κάτι ζωγραφίζεις σε ένα κομμάτι χαρτί. Μπορεί και να γράφεις, μπορεί και απλώς να μουτζουρώνεις, πάντως φαίνεσαι αφοσιωμένος. Εγώ ξαπλωμένος στα πλάγια κάτι διαβάζω.

Οικειότητα.

Σε κάποια φάση, χωρίς λόγο σηκώνομαι, κάθομαι δίπλα σου και σε πέρνω αγκαλιά. Το μάγουλό σου ακουμπάει στο πλάϊ του λαιμού μου, και είμαι αξύριστος. Ξέρω οτι κάποιες τριχούλες σε τσιμπάνε, αλλα δε δείχνεις να ενοχλείσαι. Καθόμαστε έτσι αρκετή ώρα, σιωπηλοί.
Χαλαροί τελείως, το μόνο που ακούγεται είναι οι ανάσες μας, και ένα ανεπαίσθητο θρόϊσμα απο τα φύλλα των δέντρων που έχει η αυλή. Νιώθω τον χτύπο της καρδιάς σου.

Γυρίζω το κεφάλι μου και μυρίζω τα μαλλιά σου και τη μυρωδιά σου. Η μύτη μου διατρέχει τον αυχένα σου και γλυστράει απαλά προς το λαιμό σου. Σε ακουμπάω και λίγο με τα χείλη μου. Θέλω, αλλα ντρέπομαι και το κάνω και λίγο επίτηδες για να δώ ποια θα είναι η αντίδρασή σου.

Και τότε τα χαλαρά σώματα μας, γίνονται ένα με το μυαλό μας και "σφίγγουν".
Ξαφνικά σταματάω, έχωντας την αίσθηση οτι το παράκανα. Εσύ πέρνωντας μια βαθιά ανάσα που δεν μπόρεσα να καταλάβω αν ήταν αναστεναγμός ή ανακούφιση έπεσες με την πλάτη στο κρεβάτι.

Είδα το φούσκωμα στο τζην σου, αλλα δε χρειαζόταν να το δώ, το ήξερα. Ντράπηκα κι ένιωσα άβολα, ίσως περισσότερο απ'οσο εσύ. Δε μίλησες. Σου είπα οτι φεύγω και μάζεψα γρήγορα τα πράγματά μου σαν τον κλέφτη. Δε μίλησες.

Κοίταζες το ταβάνι με ένα απροσδιόριστα ονειροπόλο βλέμμα σαν να σκεφτόσουν το "what if" του "μετά". Το φούσκωμα εξακολουθούσε να είναι εκεί...

Ήξερα οτι αν καθόμουν θα έχανα τον έλεγχο. Σου είπα οτι φεύγω, πιο πολύ για να μου πεις να μείνω. Δεν ήξερα αν ξενέρωσες επειδή σταμάτησα ή επειδή ξεκίνησα ο,τι έγινε.. υποθέτω πως ούτε κι εσύ, και ούτε θα μάθουμε ποτε.

Έφυγα, και δε μίλησες.

Έμεινες να κοιτάς το ταβάνι, μ'ενα φούσκωμα στο τζην σου, και ίσως χαμογελούσες.

Party in my bedroom

2009-04-12T13:44:00.002+03:00

Το 5 μελές γκρουπάκι ονόματι Cash Cash μας έρχεται απο το Ρόουζλαντ του Νιού Τζέρσι (κάτι σα να λέμε Τρίκαλα, no offence αγαπητοί Τρικαλινοί αναγνώστες) και κατα τη wikipedia παίζει pop/rock, dance rock, power pop, αλλα δε τα πάω καλά με τα genres τελευταία, μπερδεύονται πολύ μεταξύ τους, αλλα και πάλι dance punk θα τους χαρακτήριζα.

Χεστήκαμε όμως για τα παραπάνω, απλά θέλω να σας προτείνω το "Party in your Bedroom" ως ενα χαρούμενο κιθαριστικό κομμάτι με ηλεκτρονικά στοιχεία που θέλει να σε κάνει να χορέψεις. Επίσης κράζει λίγο τη myspace/facebook γενιά, οπότε καλά παει.

Ένα δίσκο έχουνε βγάλει, με τίτλο "Take it to the Floor" και 2-3 ΕPs (με διαφορετική σύνθεση στο γκρούπ)

Κάτι μου λέει οτι θα τους ξανακούσουμε σύντομα και απο κάνα πιο "επίσημο" μεσο: καμια κωλοφυλλάδα φριπρές, κανα μουσικό περιοδικό, κανα free, mad, MTV, μη σου πώ αφίσα στην εθνική οτι έρχονται τον Αυγουστο... (είδαμε και με τους MGMT) ακόμα ουτε billboard entry δεν έχουν τα παιδιά... Σκέψου!

ΥΓ: Το μόνο που με χαλάει, είναι πως το logo του γκρούπ, θυμίζει αηδιαστικά daft punk... κλέψτε δε με πειράζει, αλλα να είστε λίγο πιο διακριτικοι.

No turning back

2009-04-09T23:16:00.001+03:00

Take a chance in those wonderful words you just don’t understand.
I can show you the way but I know that you’ll never be there.
All the time, all the shine of your eyes I would never forget.
All I know there’s no time, there’s no life, there is no turning back.
There is no turning back…
There is no turning back!

Gui Boratto - No Turning Back

text me

2009-04-03T17:24:00.003+03:00

Zωγραφιά μου, όταν σε κοιτάω νιώθω σαν εκείνα τα πρωϊνά που ξύπναγα μικρός το Σάββατο και πήγαινα στο σαλόνι, στον μεγάλο καναπέ. Οι πόρτες ανοιχτές, ο αέρας δροσερός.. με έκανε να ανατριχίαζω, αλλα ήξερα οτι εκείνο το πρωΐ ήταν για μένα, και δεν ήθελα να τελειώσει.

Γύρναγα τα μανίκια, να μη μπαίνει ο κρύος αέρας και χαμογέλαγα.Νιώθω σαν εκείνα τα πρωϊνά, καλοκαίρι στο χωριό, με το ποδήλατο. Να ανεβαίνω στο λόφο, να φωνάζω, και να ξεκινάω να κατεβαίνω την κατηφόρα χωρίς φρένα, γελώντας.

Και να κρυώσω και να πέσω, είναι φοβερά.
Δεν θέλω να τελειώσει.
Σ' αγαπάω!

The Radio Dept.

2009-03-24T17:39:00.002+02:00

Άντε να δούμε πότε θα βγεί το επερχόμενο album "Clinging to a Scheme" (τρίτο κατα σειρά) της Σουηδικής dream pop/shoegaze μπάντας που πραγματικά λατρεύω.

Είχε αρχικα ανακοινωθεί για Σεπτέμβριο του 2008, όμως αυτά καθυστερούν (ειδικά αν μιλάμε για μικρά ανεξάρτητα labels) οπότε η ημερομηνία μετατέθηκε για το αόριστο "Χειμώνας 2009". Δεδομένου οτι τυπικά έχουμε άνοιξη (Μάρτιος γαρ) θεωρώ οτι απο βδομάδα σε βδομάδα κάτι θα ακουστεί.

Για όσους μανουριάζουν που κάνω άλλο ένα μουσικό πόστ, να πώ απλά (το έχω ξαναπεί στο πρώτο πόστ του blog, αλλα τότε δεν είχα αυτό το τεράαααστιο fanbase :P) οτι ο τίτλος του blog είναι τίτλος τραγουδιού του group, απο το πρώτο τους άλμπουμ.

Δεν γνωρίζω αν είναι gay κάποιο μέλος, πάντως σίγουρα είναι φιλικοί και ανοιχτόμυαλοι γιατί δηλώνουν τα εξής:

"So much indie music in America and Britain these days is very male, very urrgghh. Dirty, smelly, heterosexual music. We're less about getting drunk and more about sitting with friends, playing around with keyboards and guitars, finding different sounds and textures - making something exciting for ourselves."

Σας αφήνω με νέο τραγουδάκι απο το προαναφερθέν άλμπουμ, σε live απο το Wintercase Festival στη Βαρκελώνη.

Η Ηλικία

2009-03-21T19:01:00.002+02:00

Είναι κάτι το σχετικό, λένε πολλοί.
Θα συμφωνήσω, μόνο που θα την χαρακτήριζα διαδραστική.

Όσα περισσότερα έχεις να "διδαχθείς" απο κάποιον άνθρωπο που η ζωή σας έφερε κοντά, τόσο μικρότερος νιώθεις.Αντίστοιχα όσα περισσότερα θεωρείς πως έχεις να "διδάξεις" σε κάποιον, τόσο μεγαλύτερος αισθάνεσαι.

Χρυσή τομή στην όλη υπόθεση είναι να έχεις εξίσου και να μάθεις, και να σου μάθουν, έτσι ωστε να νιώθετε και οι 2 παιδιά.

knowing eachother

2009-03-16T00:00:00.000+02:00

Η πρώτη φορά που κάνεις έρωτα μ'έναν άνθρωπο είναι χαρακτηριστική, ίσως σημαδιακή θα πουν κάποιοι. Μόλις πέσεις στο κρεβάτι και αφήσεις τις αναστολές σου, δίνεσαι στον άλλο, κι αυτός σε σένα. Πετάτε τις μάσκες του μπλα-μπλα, και μαθαίνει ο ένας τον άλλο σε ένα σχεδόν πρωτόγονο επίπεδο. Αυτή όμως η οικειότητα που αποκτάς με ένα μεχρι πρότινως ξένο σώμα, έρχεται κάπως δύσκολα, ειδικά την πρώτη φορά.

Πρώτα πρέπει να ξεπεράσεις την αμηχανία της γύμνιας, να μη φοβηθείς ούτε να δείξεις ποιός είσαι, ούτε να τσαλακώσεις την εικόνα σου. Όλα όσα έχτισες, τώρα εδραιώνονται ή γκρεμίζονται, αλλά αυτό καλύτερα να μη σε απασχολεί. Μην μπείς στο τριπάκι να αναρωτηθείς ποιός έχει περισσότερο ανάγκη τον άλλο, ούτε αν φαίνονται οι όποιες ατέλειές σου ή ξέχασες το θερμοσίφωνα ανοιχτό.
Απλά αφέσου στο κάλεσμα της μητέρας φύσης και τις ορμόνες σου, δε θα κάνεις κάτι λάθος.

Αρχίζει η εξερεύνηση! Μια αλληλουχία δράσεων και αντιδράσεων στην πορεία του να ανακαλύψετε τί σας αρέσει περισσότερο, και πώς να το φτάσετε στα άκρα.
Το κύριο συστατικό είναι το παθος κατα τη διάρκεια, όχι το άγχος που ένιωθες πριν, ούτε η πληρότητα που θα νιώσεις μετά.

Άσε όλα τα άλλα, και κοίτα να εκτονώσεις όλο αυτό το πάθος, ικανοποιώντας και τις 5 σου αισθήσεις.

Τί μαλακό δέρμα που έχει
Πόσο όμορφα μυρίζει
Τί γεύση αφήνει το φιλί του
Πόσο όμορφος είναι έτσι γυμνός πλάι σου
Και πόσο διεγερτικοί οι ήχοι του όταν κορυφώνει...

Όλη αυτή η αμηχανία που αρχικά είχες, καταρρέει στην ένωση των κορμιών σας και όλες οι σκέψεις και όλος σου ο κόσμος περιορίζονται (για εκείνη τη στιγμή έστω) στο εσύ κι εγώ.
Και τότε έρχεται η λύτρωση με το μυαλό σου να είναι τόσο μπλοκαρισμένο απο τις αισθήσεις σου, που για κάποια δευτερόλεπτα επικρατεί αυτό το κενό στη σκέψη σου. Ο οργασμός. Η ένταση που την διαδέχεται η σιωπή, και τα χάδια που επισφραγίζουν αυτό που μόλις ζήσατε, ενω παράλληλα επιβεβαιώνουν οτι οι αισθήσεις σας ακόμη λειτουργούν.

...Και τώρα, ήρεμος πλέον μπορείς να πείς οτι ξέρεις τον άλλον, καλύτερα. Αλλά αυτό που δεν ξέρεις, είναι πόσο θα ήθελα αυτή σου τη γνώση.

Θα συμβεί;

Tonight is Goodbye

2009-02-11T20:21:00.001+02:00

Lucky Boy

If this is what you need, this is what you're going to get from me
If this what you want...

If this is what you need this is what you're going to get
If this is what you want...

The Movie

2009-02-10T18:44:00.004+02:00

Aυτό είναι για (μ/σ)ένα

Πρόσφατα βγήκα για καφέ με τα παιδιά και λέγαμε να γυρίσουμε ταινία. Ωραία ιδέα. Σήμερα κάποιος φίλος μου διηγήθηκε ένα σκηνικό που θα γινόταν πολύ όμορφο σενάριο imho. Μου είπε για κάποτε που δούλευε σε Internet Cafe στο ταμείο, και μπορούσε να βλέπει αυτά που έβλεπαν οι χρήστες στην οθόνη τους (όχι όλα, ένα μέρος που αποθηκευόταν στην Cache του browser, αλλα τωρα μη μπλέκουμε με τεχνικούς όρους, και νομίζω οτι είναι και ψιλοπαράνομο αυτό, αλλα τέσπα).

Κάποια μέρα λοιπόν εκεί που χάζευε τί έβλεπαν οι πελάτες, βρίσκει ένα παλικάρι που ήταν gay (έμπαινε σε διάφορες σελίδες ανάλογου περιεχομένου). Μετά απο λίγο καιρό, ανακαλύπτει με παρόμοιο τρόπο ένα άλλο παιδί, επίσης gay. Έκτοτε όποτε βρίσκονταν και τα 2 προαναφερθέντα παλικάρια στο μαγαζί, φρόντιζε να τους δίνει υπολογιστές δίπλα-δίπλα. Σαφώς και δεν μπορούσε να μιλήσει και να τους πεί κάτι (τί;), αλλα τους έφερε όσο πιο κοντά μπορούσε και έθεσε μια βάση για να γνωριστούν ή όχι αυτοί οι 2 άνθρωποι (και το παλικάρι που έκανε το "συνοικέσιο" είναι και str8, γαμώ ε;)

Στη δική σας version της ταινίας, ποιά θα ήταν η συνέχεια;
Δε θέλω Παπακαλιατιάδες, κοινωνική ταινία θέλω, όχι καμια κλαψομουνιάρικη gay δραματική παπαριά με αυτοκτονία στη μέση (έχουμε δεί κάμποσες) αλλα κάτι που να εστιάζει περισσότερο στο πώς τυχαία γεγονότα που μάλιστα αγνοούμε, είναι δυνατόν να επηρεάσουν τη ζωή μας.

Είναι τελικά η άγνοια ευτυχία;

180 Μοίρες

2009-01-31T07:11:00.004+02:00

180 πόστ. Σχεδόν 2 χρόνια απο τη ζωή μου. To μόνο πράγμα εδώ και καιρό που έκανα με (σχετική) συνέπεια.

180 μοίρες στροφή. Εύκολη ή δύσκολη απόφαση για κάποιους; Με καταλαβαίνει άραγε κανείς; Με κατάλαβε ποτε; Εσυ;

Μάλλον οχι, κι ας λες οτι μ'αγαπας.

Λόγοι ανωτέρας βίας όπως η στράτευσή μου με αναγκάζουν να κλείσω το blog. Προσωρινά; Θα δείξει. Έλεγα οτι θα τα κατάφερνα, απλά θα πόσταρα λιγότερο συχνά. Τώρα έχω κι άλλο λόγο:

Δεν θέλω να ξέρεις.

Τί κανω, πού πάω, τί έχω να πω, αν είμαι καλά, τίποτα. Πέθανα για σένα.

Μη με αναζητήσεις. Ο,τι είχα το έδωσα. Δεν ήθελα να τελειώσει έτσι, ούτε εμείς, ούτε το blog, αλλα αν κάτι μ'εχει διδάξει η πουτάνα η ζωή (τώρα θα πείτε οτι Ξανθοπουλίζω λίγο) είναι πως τίποτα δε γίνεται έτσι όπως το θέλουμε.

Αντίο απο δώ, αν και με τους περισσότερους δε νομίζω οτι θα χάσουμε επαφή. Ευχαριστώ για την ανοχή που δείξατε στην γκρίνια και τις παραξενιές μου, και για τη στήριξη σας σε φάσεις μαυρίλας. Στο προφίλ μου υπάρχει msn για όποιον θέλει.

"Πες μας τί θα γίνει αν κάποτε αγγίξεις το κορμί σου
και το 'βρεις τσακισμένο απ' τις πληγές
και γύρω σου κούκλες χλωμές, ανίκανες να ακούσουν τη φωνή σου
κι οι αλήθειες σου να σέρνονται στο πάτωμα γυμνές."

cheating while i'm sleeping

2009-01-30T03:19:00.002+02:00

...and telling me lies!

Παλιό αγαπημένο vocal house καλοκαιρινότατο κομματάκι, το οποίο επανέρχεται μετά απο 3-4 χρόνια σε καινούργια Remixes. Aπο το βινύλιο με τα remix που κόπηκε το 2006, προτιμούσα και έπαιζα το Walken Mix, τώρα δεν ξέρω αν έχει βγεί κάποιο vinyl, το κομμάτι το βρήκα στη συλλογή της Ηed Kandi, "A Taste of Winter 2009", άρα πιθανολογώ οτι εαν δεν έχει ήδη κυκλοφορήσει σόλο, μιας και η Κandi μας έχει συνηθίσει σε αρκετά promo στο tracklisting των compilation της, αυτό θα γίνει σε κατι μηνάκια.

Amanda Wilson στα φωνητικά (Disco's Revenge 2008, Intoxicated), Αlex Gaudino στο remix (Destination Calabria, Watch Out). Το περίμενα πολύ πιο cheesy το κομμάτι, αλλα μια χαρούλα τα σπάει και είχα καιρό να ακούσω κάτι ανάλογο, γιατί τώρα τελευταία το "μπλιμπλίκι" φοριέται πολύ στις παραγωγές, άσε που αξιόλογα remixes pαλιότερων κομματιών ακούς σπανιότατα.

Mικρό αλλα σημαντικό παράπονο, θα γούσταρα περισσότερο το κομμάτι να παραμείνει vocal με τα piano chords & strings (όπως στο σκάσιμο που κάνει στο πρώτο λεπτό) γιατι στο peak του (1:30 λεπτό αργότερα) καταντάει να είναι ψιλομονότονο, gaudino είναι αυτός.

Indie is the new Pop

2009-01-26T19:09:00.004+02:00

Κάνω αυτό το πόστ, ουσιαστικά για να αναλύσω τί ειπώθηκε πιο κάτω (kinda) και επειδή νιώθω οτι οφείλω κάποιες εξηγήσεις (μη με πείτε και τελείως ανισόρροπο δηλαδή). Μη με παρεξηγείτε επειδή βρίζω καμια φορά, κομμάτι του χαρακτήρα μου είναι και αυτό.

Λοιπόοον...
ας πάρουμε τα πράγματα απο την αρχή. Καταρχάς το παρόν κείμενο δεν φιλοδοξεί με οποιοδήποτε τροπο να αποδείξει τη "γαματοσύνη" μου και "οταν εγώ τα άκουγα αυτά" και "άντε ρε φλώρε, μαλάκα". Είμαι εθισμένος στην μουσική, και αυτό σημαίνει οτι ακούω πολλά πράγματα, κάποια επιλεκτικά, κάποια όχι τόσο, ποτέ δεν "τάχθηκα" φανατικά υπερ κάποιου, και ουδέποτε προσδιόρισα τον τρόπο ζωής μου βάσει της μουσικής που ακούω κατα καιρούς.

Τί σημαίνει αυτό το τελευταίο;

Πως αν άκουγα ροκ, δεν θα φορούσα τζιν ολούθε (μέχρι και σώβρακο), ουτε θα είχα κοτσίδα, ούτε t-shirt με τους Zepellin, ούτε θα ήμουν κολλημένος στο βινύλιο, ούτε θα απέριπτα οτιδήποτε εμφανίστηκε μετα το '75 στη μουσική βιομηχανία με την δικαιολογία πασπαρτού "ναι, όμως δε βγαίνουν πια τα τραγούδια που έβγαιναν τότε"
Aν άκουγα metal δε θα φόραγα μαυρα, ούτε πεντάλφες στο λαιμό και δαχτυλίδια, ούτε γκέτες, ούτε μπλουζάκια με τον άτυπο διαγωνισμο "ποιός ξέρει το πιό άγνωστο progressive metal band της βόρειας Σκανδιναβίας", ούτε θα μίλαγα με growls θεωρώντας οτι κάτι τέτοιο είναι cool
Αν άκουγα punk δε θα με έβλεπες με mohawk, σκισμένα τζίν πιασμένα με παραμάνες, μπλουζάκι ramones ή sex pistols (γκέγκε;) all stars σκισμένα και πιασμένα με παραμάνες, κολλητό skinny τζήν και μια ξεκούρδιστη κιθάρα στον ώμο
Αν άκουγα emo δεν θα με έβλεπες με ριγέ ρούχα, μαυρα παντελόνια, ζωγραφισμένες τσάντες ώμου και επίσης ζωγραφισμένα all stars, eyeliner τη φράντζα να φτάνει στο σαγόνι μου, ούτε θα κουβαλούσα ξυραφάκια και θα είχα στάμπα σε μπλουζα "Life is Pain"
Αν άκουγα psy/trance δεν με έβλεπες στο φεστιβάλ της Σαμοθράκης να κυνηγάω νεραϊδες ανάμεσα στους κέδρους. Ούτε θα φόραγα γυαλιά ηλίου oakley και φωσφοριζέ ρούχα frond ή καρό παντελόνια και τρίσολα αθλητικα fila. Ούτε καμιά μπλούζα με κάνα μανιτάρι θα είχα.
Αν άκουγα λαϊκά δεν θα με έβλεπες κομμάτια πρώτο τραπέζι πίστα, με τα μπουκάλια μου, την κοστουμαρισμένη παρέα "ήρθαμε να φάμε τον 13ο μας μισθό εδω μέσα" και τις απαραίτητες μούνες γιατι δε λέει να βγούμε πουτσαρία στα μπουζόυκια. Ούτε θα έλουζα την όποια σκυλού με γαρύφαλα.
Αν άκουγα ξένη χορευτική μουσική δεν θα με έβλεπες κάθε Σάββατο Venue ή Villa Mercedes, ούτε guestlist σε πολυδιαφημισμένα events, ούτε να κάνω το groupie κάποιου μεγάλου guest dj, ούτε να κανονίζω τα τραπέζια και τι drugs θα παίξουν.
Αν άκουγα ξένη pop δεν θα με έβλεπες στη συναυλία της Kylie ή της Μadonna, αν άκουγα ελληνική pop δεν θα τρωγόμουν για το αν είναι καλύτερη η Βίσση ή η Βανδή.

Προς θεού, δεν εννοώ οτι όλοι όσοι ακούνε τα παραπάνω είδη (εγώ τα ακούω όλα κατα καιρούς) είναι αποκλειστικά όπως περιγράφω (ευτυχώς δηλαδή) αλλα δυστυχώς αυτή είναι μέσες άκρες η στερεοτυπική συμπεριφορά κάποιου "πορωμένου" με κάποιο μουσικό είδος, που θεωρεί καλό να εκφράζεται στην καθημερινότητά, και να προσδιορίζεται βάσει της μουσικής που ακούει.
Αυτο, δεν το θεωρώ κακό, μαγκιά σου ρε φίλε στην τελική αμα γουστάρεις να φοράς μάυρα επειδη είσαι μέταλο...

Αυτό που μου τη δίνει ΑΦΑΝΤΑΣΤΑ στα νεύρα ομως είναι ατομάκια που νομίζουν οτι να βάλουν μαύρα, πεντάλφες, και να μιλάνε growlish τους κάνει πιο "γαμάτους" μεταλλάδες απο τους άλλους.

ΟΧΙ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ, ΔΗΘΕΝ ΣΕ ΚΑΝΕΙ!

Και συγκεκριμένα για την indie σκηνή, έχει αρχίσει να είναι της μοδός να ακούς κάτι που δεν το ξέρει η μάνα του, τυπικά κι αυτό πλεόν γιατί με το ιντερνετ αναποφευκτα κάτι θα διαδοθεί (καλό είναι αυτό)
Εγώ στο σημείο αυτό, για να μη νομίζετε οτι είμαι και κάνας μαλάκας δηλαδή, να πώ οτι με την britpop με κόλλησε ένας φίλος μου ο Χ. που ασχολιόταν πάρα πολύ μ'αυτα και με μύησε σε πολύ ωραία πράγματα, τον ευχαριστώ γι'αυτο αλλα έχουμε χαθεί πολλά χρόνια τώρα.
Για την shoegaze και την σουηδική σκηνή, thumbs up στον φίλο μου τον Alex απο Σουηδία που μου έμαθε τους Radio Dept. και κόλλησα κανονικά.

Μ'αρέσει όμως να το ψάχνω ρε παιδιά...
Είναι ένα τραγούδι που μου αρέσει; αν θυμάμαι στίχους θα τους γράψω στο google να βρώ ποιός το λέει, μετά θα δω βιντεάκια απο τραγούδια του στο youtube μετά θα κατεβάσω ένα δυο album και στη τελική θα αποφανθώ για το αν αυτό μ'αρέσει ή οχι.

Δεν θα πάρω έτοιμη μασημένη τροφή απο περιοδικά που αναμασάνε παγιομένες απόψεις για το "πού βαδίζει η μουσική" "ποιος είναι ο νέος Ιggy Pop" "ποια είναι η καινούργια Madonna" τα οποία εκδίδονται Αγγλία/Αμερική και οι δικοί μας εδώ αναπαράγουν τις απόψεις αυτές τρέχοντας το αρθράκι στο Systran και πετώντας μέσα κανα-δυο "σε φάση" "και καλά" για να μας φανεί ελληνικούρα το κείμενο.

Όταν πώ οτι γουστάρω τους τάδε, τους έχω ακούσει...
δεν άκουσα 5 άτομα να γουστάρουν τους ταδε, να έχει λιώσει ένα κομμάτι σε κάνα mtv και να πω "τα σπανε". Και δεν αυτοπροσδιορίζομαι μουσικά.

Δεν είμαι ούτε pop, ούτε indie, ούτε rock, ούτε λαϊκός, ούτε έντεχνος, ούτε τίποτα.

Σαφώς έχω τις μουσικές μου προτιμήσεις, και θα υπερασπιστώ ένα αγαπημένο μου κομμάτι, είδος, καλλιτέχνη, αλλα κι αυτό σχετικό είναι, γιατί η μουσική δεν είναι (ή τουλάχιστον δε θα έπρεπε να είναι) κάτι το μονοδιάστατο.

Love Hangover

2009-01-24T17:30:00.002+02:00

Mόλις πριν απο λίγο άκουσα στον Εν Λευκώ (87.7) το κομμάτι απο JetTricks feat, Adefunke με τίτλο όμοιο μ'αυτόν του πόστ. Απίστευτα φωνητικά, στίχοι κλπ. Σίγουρα απο τα καλύτερα πο έχω ακούσει απο το συγκεκριμένο Lo-Fi/Chill Out είδος

Last lifetime I almost overdosed on your love
Cos this time around I'm permanently tipsy

With your name on the tongue of my tip
Can't even speak right
Can't even sleep
And I'm missing your voice, your choice and thoughts
I guess I ought to stop looking for intoxication

No need to inflate this drumming in my brain
When I try to release this pain in my chest
I got to rest. I need to chill
I need to chill.

But then I see you smile
And all my hardwork ain't worthwhile anymore
Just a festering sore and no amount of drinking milk is going to calm it
Just drinking rum to block out some of your, some of you, summertime
Or at least I try

And at least a generation later I'm still trying to ease my soul
Ease my soul
Ease my soul

ΣΚΑΤΑ

2009-01-24T05:23:00.003+02:00

Σε όλη τη δήθεν αθηναϊκή αλτερνατίβα, ανύπαρκτος όρος που έθεσαν τα διάφορα free-press για να περιγράψουν το πουστομάνι που λημαίνεται την περιοχή του κολωνακίου (μη χεσω) απο ένα σημείο και πάνω, και γενικότερα του κέντρου.

Σκατά στα μούτρα σας σκατόφλωροι αθηναίοι, ρατσιστές κωλομπαράδες, μεθυσμένα παιδιά, δήθεν αληταριό, fashionistas και μή, γαμώ το χριστό, την παναγία και το μουνί που σας πέταγε.

ΥΓ: (το οποίο πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψην) δεν την έπεσα σε κανέναν και δεν μου την έπεσε κανένας, απλα το να σας βλέπω να λικνίζεστε σε τάχα μου "όλα καλά" vibes συνοδεία ελληνικών καψουροντεκερλίδικων, μου κάνει "κάπως".

ΓΑΜΙΕΣΤΕ

Samskeyti

2009-01-19T10:17:00.000+02:00

Η μουσική τα λέει όλα.

Dog on wheels

2009-01-13T22:56:00.002+02:00

...γιατι άμα αγαπάς ενα τραγούδι, το αγαπάς! τελεία και παυλα.
Αμα σε εκφράζει κι όλας, ακόμα καλύτερα.

Belle & Sebastian - Dog on Wheels

When i was a boy i was confounded by you
Now i'm still a boy i am indebted to you
Every song i ever wrote was written for you
Written for you

Now i'm feeling flat you seem a mile away
I'm so tired that down on the pavement i'll lay
Till the blossom on the tree comes falling on me
Fall on me

From my window i can see the mountains in snow
From my window i will shut my eyes and let go
Promise me you'll always be around when i fall
And when i call

On the river bridge up on the wall, looking down
On the river bridge, to me a vision was shown
If i could hold on to things till i was full grown
Peace would i know

To my dog on wheels i'll tell my pleasures and woes
To my dog on wheels i'll tell my secrets and more
Then one day in spring i'll take him down to the road
Anything goes

Κοιτάζω στο δρόμο...

2009-01-11T22:32:00.004+02:00

...πρόσωπα που ίσως να σου μοιάζουν

παίρνω τηλέφωνο, και δεν το σηκώνεις.
στέλνω μηνύματα, και δεν απαντάς.
ανησυχώ, και δε με λυπάσαι.
γράφω αυτό το πόστ, γιατι ξέρω οτι θα το δείς.
συνεχίζω να ελπίζω ...μάταια;

Σου είπα οτι δε μπορώ καταλάβω τί περνάς, γιατί τις καταστάσεις που βιώνεις τώρα (και μάλιστα άθελά σου), εγώ δεν τις βίωσα ποτέ μου, και δεν ξέρω καν αν θα είχα τη δύναμη να έρθω αντιμέτωπος με όλο αυτό. Εύχομαι όμως να βρείς εσύ τη δύναμη, να μη γίνεις μια θλιβερή στατιστική, και αν αυτό σημαίνει οτι πρέπει να με ξεχάσεις και να προσποιηθείς οτι δεν υπήρξα ποτέ, so be it.

Απλά πες μου οτι είσαι καλά.

Κουράγιο...

2009-01-09T05:32:00.001+02:00

Επειδή τα coming outs δεν πάνε πάντα καλά

Όλα Πριν Γίνουν

2009-01-06T18:22:00.002+02:00

Έρχομαι

Προάστια, η τελευταία νύχτα μαζί σου
Και άλλη μια φορά να γυρνώ στο σπίτι μόνος
Ανάμεσα σε κίτρινα ταξί και διεθνείς ετικέτες
Και στο δρόμο ένα σχήμα που αλλάζει
Σαν μάτι πίσω από φακό επαφής
Η ζωή μας κάθε μέρα αλλάζει
Μικρή μου Αθήνα είσαι η πόλη που μου μοιάζει
Ένα περιοδικό με χιλιάδες λέξεις
Δεν κοστίζει τίποτα τελικά
Έξω από βόλτες δεξιά και αριστερά
Κοιτάμε σαν προβολείς αναμμένοι, ελαφρά διχασμένοι
Ξυστά κατεστραμμένοι, "έλα να φύγουμε μαζί"
Πάντα αυτό μου έλεγες
Τη μία με ήθελες την άλλη όχι
Και όλα αυτά που είμαστε
Σαν αυτοκίνητα που διανύουν την απόσταση
Πριν γίνει η σχέση, σε μια απέραντη έκταση
Ή οριστικά μόνος στη μέση του δρόμου...

Κι η νύχτα απόψε δείχνει τόσο ωραία
Μόνος ή χωρίς παρέα
Σαν μια στιγμή που δεν καταλαβαίνεις
Σαν παιχνίδι που ποτέ δεν το χορταίνεις
Εσύ κι εγώ επάνω στο κρεβάτι
Κοιτάμε το φεγγάρι με ένα πολύχρωμο μάτι
Από του κόσμου τις ατέλειωτες ταράτσες
Μέχρι των ταξί τους αστικούς χάρτες, πιάτσες
Θα συγκρούομαι πάντα
Στη μαγική σου πλάτη
Θα σε ψάχνω στα πιο αδιάφορα πάρτι
Μέχρι η αγάπη να με διαλύσει
Μέχρι η δίψα μου να σβήσει
Μέχρι η δύναμη να γίνει παράνοια
Να σπάσουν όλα τα κόκκινα φανάρια
Και τα φιλιά να γίνουν διάστημα
Σαν αυτοκίνητα που διανύουν την απόσταση
Πριν γίνει η σχέση σε μια απέραντη έκταση
Ή οριστικά μόνος στη μέση του δρόμου...

+ Άλλες Ευχές για το 2009

2009-01-01T14:16:00.005+02:00

Να μην ξεχνάω να κλείνω το κινητό μου όταν γυρνάω μεθυσμένος 9 το πρωΐ απο τη δουλειά. Ο Θεός ο ίδιος να είσαι, λυπάμαι αλλα δεν αξίζεις. Κανείς δεν αξίζει περισσότερο απο τον ύπνο μου.
Του χρόνου να μην έχω σβήσει τόσα κινητά, τουλάχιστον να θυμάμαι απο πού σκάνε τα τυποποιημένα sms με ευχές, δε γαμιέται;
Μόνο τεκίλα, τίποτα άλλο.

Kαι τώρα αγαπητέ αναγνώστη ας περάσουμε σε τίποτα πιο αλτρουϊστικό, μέρες που'ναι, αρκετά περιαυτολόγησα με τη γκρίνια και τις μαλακίες μου. (Μου στέρησαν τον ύπνο βλέπεις)
Θα ήθελα το 2009, να βγείς απο τη ντουλάπα σου! Μη σκεφτείς τίποτα τραγικό σε coming out με συγγενολόγια στο εορταστικό τραπέζι κλπ! Προς Θεού! Κάντε coming out στον εαυτό σας!Θέλω να βρείτε το θάρρος ορισμένοι και να αποδεχτείτε ποιοί είστε, να αγαπήσετε τον εαυτό σας! Άλλωστε δεν είναι κάτι κακό, δε σκοτώσατε, δεν κλέψατε, αγαπήσατε!

Τέλος στην άρνηση λοιπόν για το 2009, πολυ αισιόδοξη ευχή αυτή, γουστάρω! Ίσως πάλι να'ναι που δεν έχω ξεσουρώσει ακόμα, αλλα το παραβλέπω αυτό. Πάντως θα χαιρόμουν πάρα πολύ αν βοηθούσε αυτή η ανάρτηση ορισμένους να το αποδεχτούν, αν και ξέρω οτι αρχίδια, είναι μια εσωτερική διαδικασία που απαιτεί αρκετή ζύμωση, οπότε ό,τι και να λέω εγώ...klein mein.

Πάντως πιθανολογώ οτι είναι αρκετά παιδιά εκει έξω που διαβάζουν "διακριτικά" τα blogs μας, χωρίς να αφήνουν comments θες γιατί τα λέμε όμορφα και είμαστε παρεούλα; θες γιατί βγάζουμε λίγο σώψυχα και απωθημένα; Δε ξέρω, πάντως πιστέυω οτι περισσότερο καλό μπορεί να κάνει ενα blog σε κάποιον closeted gay παρά το gaydar και τα chatrooms. Tουλάχιστον εδώ έχουμε την ευκαιρία να δείξουμε οτι είμαστε και άνθρωποι πέρα απο ένα κομμάτι κρέας.

Τώρα νόημα δε βγάζω, τα είχα γράψει καλύτερα πριν, αλλα πάτησα λάθος κουμπί και τα έχασα, και η μαλακία o blogger δεν είχε κάνει save το draft. Πώπω καφέ νερό φαί και ύπνο θέλω. Συγχωράτε με.

Περιμένετε όμως!

Έχω ευχούλα και για τον συνειδητοποιημένο gay! Xα! Οχι, θα μου γλυτώνατε! Για σένα λοιπόν συνειδητοποιημένε μου φίλε έυχομαι να μήν χάνεις άλλο το χρόνο σου με κάποιον που απλά δεν το βλέπεις να προχωράει. Ξέρω οτι ελπίζεις, άσχετα τι σου λένε όλοι οι υπόλοιποι, άλλα πρέπει να μάθεις να αφήνεις κάποια πράγματα όταν έρθει η ώρα τους, για να ασχοληθείς με άλλα!

Και αυτό στο λέει ένας άνθρωπος που έχει χάσει ΠΟΛΥ χρόνο απο τη ζωή του κολλημένος στα λάθος άτομα. Είτε αυτοί είναι str8, είτε μη συνειδητοποιημένοι gay, είτε απλά gay που δεν ξέρουν τί θέλουν, ή άτομα που τους αρέσει να παίζουν τους άλλους ανθρώπους.

Δεν αξίζει, άκου με! Τζάμπα ασχολείσαι! Βρες αλλού να δώσεις την αγάπη σου λέμεεεε! Στην τελική, αμα σ'εχει πάρει τόσο πολύ απο κάτω και είσαι μες την μαύρη πλερέζα, κάνε καμια φασούλα, ίσα να'ρθει να ανέβει λιγάκι η αυτοπεποίθηση, σ'αυτές τις περιπτώσεις εγώ πάντως εγκρίνω φασούλα, απλά μην το παρακάνεις, ε;

Τα φιλιά μου, την αγάπη μου και εύχομαι να δω comment απο κάποιον closeted gay που τον βοήθησε το πόστ (δε νομίζω, αλλα δεν παυώ να ελπίζω). Και για τελείωμα έχω τραγουδάκι που έπρεπε να το είχα ποστάρει χτες, αλλα με όλο το excitement του ρεβεγιόν, ξεχάστηκα! Cousteau - The Last Good Day of the Year

1 Eυχή για το 2009

2008-12-30T06:39:00.003+02:00

Πέρα απο υγεία, αγάπη, ευτυχία, sex, δόξα, χρήμα, παγκόσμια αναγνώριση, και να σου κάτσει εκείνο το τεκνό που είδες τότε στο sodade, μια είναι η ευχή που θεωρώ περισσότερο εφικτή και ρεαλιστική για το 2009.

Nα σταματήσετε να βάζετε Autoplay στα blogs σας!

Kαιρό τώρα έλεγα να το κάνω πόστ, άλλα λέω γάμησέ το, ας βρώ μια μέρα που θα ευαισθητοποιήσω και καναν άνθρωπο, έτσι ταπεινε συνάδελφε blogger διάλεξα αυτές τις άγιες ημέρες, to make a point. Εαν θες σου παραθέτω και μερικές δικαιολογίες ΓΙΑΤΙ πιστευώ οτι πρέπει να βγεί το autoplay.

Συνήθως ακούω μουσική απο μόνος μου, οπότε είναι σπασαρχίδικο να πετάγεται και το δικό σου το κομμάτι εκεί που χτυπιέμαι με Μinimal, ταξιδευω με K. Bήτα, μελαγχολώ με Radio Dept. ή τραγουδάω παρέα με τους Postal Service

Συνήθως όταν διαβάζω blogs ανοίγω 4-5 tabs μαζί, οπότε υπολόγισε τον παραπάνω πανικό x5 φορές τουλάχιστον, κι εμένα να ψάχνω πιο γαμώbloggo έχει μουσική και ΠΟΥ ΣΚΑΤΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΜUSIC PLAYER για να πατήσω το Pause, αλλα συνήθως δεν το βρίσκω εγκαίρως, πριν τα νευρα μου γίνουν κρόσσια, και κλείνω μαζικά όλες τις καρτέλες, which means οτι δεν σε διαβάζω!

Συνήθως ακούω μουσική σε μεγάλη ένταση, οπότε ακόμη και τις φορές που τυχαίνει να μην ακούω κάτι ήδη, το volume είναι τσίτα, και αν μπώ σε κάποιο blog με το autoplay on τρομοκρατούμαι τόσο απο την ένταση, όσο και απο τις μουσικές επιλογές σας.

Στην ηρεμία του σπιτιού μου, στο δωμάτιό μου, την ώρα που πίνω το καφεδάκι μου και είμαι ζεστούλης το να ακούσω την Χ,Ψ τσιρίδα, καφρίλα, μπαλάντα, χατζηγιαννιάδα, όπερα κ.ο.κ. είναι τουλάχιστον INVASIVE!

Εχω έρθει εγώ ποτέ σπίτι σου, να σου βάλω τίποτα; (απο μουσική εννοώ, μην παρεξηγηθω) Γιατι αν είχα έρθει, αντε, θα καταλάβω το λόγο που έρχεσαι κι εσυ (you cry for vengeance) αλλα δεν έχω έρθει! Γι'αυτο πρόσεχε, ο καιρός γαρ εγγύς!

Σου πέρασε ποτέ απο το μυαλό οτι μπορεί να μην έχουμε τα ίδια μουσικά γούστα; (Λέω εγώ τώρα...)

Αν θέλεις να βάλεις μουσική υπόκρουση σε κάποιο post σου, ανέβασε το τραγουδάκι σε κάποιο file hosting service και πρότεινε στον κόσμο να το κατεβάσει. Οσοι γουστάρουν και τους άγγιξε το ποστ, θα το κάνουν. Οι υπόλοιποι τί φταίνε;

Θες να προωθήσεις τη μουσική που ακούς; Κανένα πρόβλημα! Βγάλε το Αutoplay και κάνε ένα ποστ για τον καλλιτέχνη ή το συγκρότημα που γουστάρεις, πες 2-3 λογάκια για την μέχρι τώρα πορεία τους, πες γιατί σ'εχουν επιρεάσει τόσο πολύ, βαλε 1-2 (το πολύ) βιντεάκια απο youtube με τα πιο γνωστά τους κομμάτια, και στο τέλος άσε κανα λίνκ για κάνα άλμπουμ. Και άμα γουστάρουμε, κατεβάζουμε.

Είναι απλά ενοχλητικό, καταλάβετέ το!

Κάποια στιγμή, θα σταματήσω να σε διαβάζω γιατί η υπομονή έχει και τα όριά της. Μute the damn thing!

Τις καλημέρες μου, και ευχομαι να πραγματοποιηθεί η ευχή μου για το 2009, μιας και ο Αϊ-Βασίλης μ'εγραψε στ'αρχιδια του και δεν νομίζω να μου φέρει το setup του Riche Hawtin στο οποίο αναφέρομαι σε προηγούμενο ποστ. Άσε που ουτε κανας πλούσιος φιλοτιμήθηκε να μου το κάνει δώρο, γαμώ την αγανάκτηση και οικονομική κρίση δηλαδή, ζω ένα δραμα! Χαχαχα!

Tελικά...

2008-12-28T12:29:00.003+02:00

είναι πολύ όμορφο το εργασιακό σου περιβάλλον να αποτελείται απο:

ποτά
τσιγάρα
φώτα
μουσικές
ημιμεθυσμένους ανθρώπους που περνάνε καλά
μεθυσμένους ανθρώπους που περνάνε καλύτερα
ακόμα πιο μεθυσμένους που δε θα θυμούνται τίποτα
χαμόγελα
αγκαλιές
χορό
"χρόνια πολλά" και "ο,τι επιθυμείς"
σφηνάκια, είπα;
παλιούς σου συμμαθητές για συνεργάτες
2 υπέροχα αφεντικά που δε σου πρήζουν τον πούτσο
συνάδελφο με πραγματική επικοινωνία στα decks
κόσμο που σε καταλαβαίνει όταν παίζεις "τα δικά σου" για warmup

Eίναι πολύ αναζωογονητικό μέσα απο μια τέτοια διαδικασία να δίνεις και να πέρνεις απο τον κόσμο αυτό που θέλεις και θέλουν. Δεν ξέρω αν κάποιος απο εσας είχε την τύχη να το νιώσει στη "δουλειά" του, πάντως είναι μια μορφή δημιουργίας (και ας με κράξετε ίσως κάποιοι). Χαλάλι το ξενύχτι, οι καταχρήσεις και το γεγονός οτι εσύ αυτές τις "άγιες μέρες", που οι άλλοι διασκεδάζουν "δουλέυεις". Μακάρι όλα τα βράδια στη δουλειά να ήταν όπως οι τελευταίες ημέρες γεμάτα όμορφες,χαμογελαστές φατσούλες που περνάνε καλά, ενέργεια, όρεξη και positive feedback για ο,τι κάνεις απο κάποιον άσχετο εκεί που κατουράς (ή τουλάχιστον προσπαθείς)

Ευχαριστώ

ΥΓ: Άσχετο θυμήθηκα το ποστ του κώστα και σκέφτομαι οτι ο τίτλος του πόστ "Τελικά" είναι αναγραμματισμος του "Τεκίλα" ή μήπως το αντίθετο; Χαχαχα!
Να'στε καλά ρε!

Τροφή για σκέψη

2008-12-27T09:49:00.003+02:00

Παρακολούθησα πρόσφατα τις 2 ταινίες Zeitgeist Τhe Movie και Zeitgeist Addendum και με προβλημάτισαν αρκετά. Δεν πιστεύω τυφλά όσα λέγονται στις παραπάνω ταινίες, ακούγονται όμως πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις σχετικά με:

Τον Χριστιανισμο, τις θρησκείες και πώς αυτές βασίστηκαν στη λατρεία του ήλιου που είναι και ο πραγματικός ζωοδότης αν το καλοσκεφτείς.
Την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου και σενάρια που λένε οτι στην ουσία οι 2 πύργοι κατεδαφίστηκαν σκόπιμα.
Το χρηματοοικονομικό σύστημα της Αμερικής και τις τράπεζες/οργανισμούς που κρύβονται πίσω απο τις κυβερνήσεις και υποκινούν καταστάσεις με σκοπό τη μεγιστοποίηση του κέρδους τους.

Λιγάκι αχταρμάς ε; Προτείνω να δείτε το Zetgeist The Movie που είναι κάπως πιο ανάλαφρο απο το Addendum μιας και χωρίζεται στις 3 θεματικές που περιέγραψα. Παραθέτω το stream όλόκληρης της ταινίας (είναι κάπου 2 ώρες...)

Πληροφορίες, torrents και υπότιτλοι (και στα ελληνικά) των ταινιών, καθώς και streams, βρίσκονται στο επίσημο site της ταινίας.

Make a friend this Christmas

2008-12-25T18:21:00.002+02:00

befriend a geek!

Xρόνια Πολλά σε όλους! Ειδικά σ'αυτούς που γιορτάζουν σήμερα!
Να είστε καλα ρεεεεεε!

Και να μην ξεχνάτε οτι υπάρχουν και άνθρωποι που είναι μόνοι τους και δεν περνάνε το ίδιο καλα με σας... Σήμερα είναι η κατάλληλη στιγμή για να θυμηθείς κάποιον φίλο/συγγενή που αγαπάς, ο οποίος ίσως να μην είναι πολύ καλα και ένα τηλεφώνημά σου να τον χαροποιούσε, σκέψου το.

Δωράκι απο μένα!

2008-12-22T07:49:00.006+02:00

Υπομονή, κάποια στιγμή το απόγευμα θα έχετε άλλο ενα webcast!

Shout Outs στον elementstv & τη sparrow, για την πολύ καλή ιδέα που είχαν περι "χριστουγεννιάτικου δώρου". Αυτοί τουλάχιστον είχαν και θέμα... εγώ τί σκατά θα λέω στο webcast; ...όλο και κάτι θα βρω!

Up & Running! Kλίκ στην εικόνα!

...και για όσους το ζήτησαν, τα προηγούμενα webcasts βρίσκονται ΕΔΩ
(password: keenonboys)

Περάστε μια βόλτα το μεσημεράκι; απόγευμα; βραδάκι; Περάστε πάντως και θα δείτε πότε το ανέβασα (θα κάνω edit με κόκκινα γράμματα). Μέχρι στιγμής αλλάξαμε header σε κάτι πιο χριστουγεννιάτικο! Χο-χο-χο!

Άγιε Βασίλη...

2008-12-19T08:36:00.003+02:00

Θέλω να μου φέρεις τα παρακάτω καλούδια που χρησιμοποιεί ο Richie Hawtin (aka Plastikman) στα Live Sets του, γιατί έχω πάθει πλάκα με το on the fly loop slicing, τα effects, έχω χάσει τον κόσμο σου λέω, θέλω! θέλω! ΘΕΛΩ! να γαμώ και να δέρνω όπως ο Richie στα decks!

1x Allen & Heath Xone:92 Mixer = 1.542,67€
2x Allen & Heath Xone:1D Midi Controller = 650,64€
2x Apple MacBook Pro 15.4" 2.5 Ghz = 3.638€

Σύνολο: 5.831,21€

Toυς εξωτερικούς σκληρούς δίσκους, το Midi Footswitch Pedal και τα Αbleton Live 7 και Traktor 3 (σπασμένα εννοείται) τα βάζω μόνος μου.

ΥΓ1: Άγιε Βασίλη, ελπίζω να μη σε πειράζει που χρησιμοποιώ πειρατικό λογισμικό, κατα τα άλλα ήμουν καλό παιδί το 2008.
ΥΓ2: Άμα βάλω Paypal Donation Link λέτε να φιλοτιμηθεί κάνας καλός και πλούσιος χριστιανός να μου βάλει τίποτις; Έστω να πάρω το μισό rig... Έναν controller και το MacBook (έρωτααα)
ΥΓ3: Σε περίπτωση που με διαβάζει κάποιος γόνος εφοπλιστού ή βιομηχάνου, και θέλει να συνδράμει, μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου μέσω e-mail που βρίσκεται στο προφίλ μου.
ΥΓ4: Άγιε Βασίλη...να σε δώ!

Deja Vu

2008-12-18T06:36:00.007+02:00

Tις τελευταίες μέρες εχω παρατηρήσει κανα-δυό φορες στο ΣΤΑΡ τσάνελε την παρακάτω σουρεαλιστική διαφήμιση (όσοι bloggers είναι 25+ θα θυμούνται ίσως)

Aποσμητικό DENIM
Για τον άνδρα που δε χρειάζεται να προσπαθήσει πολύ.

ΟΜG και 3 lol! Τι blast from the past κι αυτό... Πάνω που λές το'χω πάθει το Alzheimer η μνήμη σου σε εκπλήσσει!

Νόμιζα οτι είναι κάποιο inside joke εκει στο star, κάποιο καφριλίκι, κάποια κασσέτα παλιά, ΚΑΤΙ τελοσπάντων, αρνούμενος να πιστέψω οτι το αποσμητικό που έχει χαθεί εδω και χρόνια απο τα ράφια των σούπερ-μάρκετ επανέρχεται δριμύτερο(;), στην ίδια συσκευασία, με την ίδια άθλια διαφήμιση (η γκόμενα φοράει τζίν πουκάμισο, έλεος).
Μέχρι που είδα χτες την ίδια διαφήμιση στον Alpha και πείστικα οτι δεν είναι πλάκα του σταρ.

Περιμένω με αγωνία διαφημίσεις Kolynos, εκείνου του αφρού ξυρίσματος "Beau Mec" που έπαιζε στη διαφήμιση ένας παπαγάλος και για (απο)τελείωμα "Τικλιριλιτιτίιιι Αιγαίο"

Θα το κάψουμε κυρ-Στέφανε! Τ'ακούς; Θα το κάψουμε!

(καλά, εγώ το'χω κάψει ήδη...)

EDIT: Καλά ε, μίλησα για blast from the past και κάψιμο... και κοιτάξτε τί βρήκα!

Το 2009 στις αίθουσες!!!!

Hard 2 Find

2008-12-15T17:05:00.002+02:00

Ποίος να'ναι... ποιός να'ναι...

Xειμώνας

2008-12-13T16:45:00.002+02:00

Άνοιξα το παράθυρο να κάνω ένα τσιγάρο και με πλυμμήρισαν μυρωδιές του χειμώνα. Κάποιος έχει ανάψει ξυλόσομπα γιατί ο αέρας έχει αυτή τη χαρακτηριστική μυρωδιά καμμένου ξύλου και καπνού. Ο ουρανός έχει ενα απόλυτο γκρί, όχι μουντό όμως... σπάνε τη μουντάδα κάτι πιο σκουρόχρωμα σύννεφα που τα παρατηρώ να κουνιούνται νωχελικά χαμηλά σχετικά, σαν κουβερτούλες που σε σκεπάζουν. Μάλλον θα βρέξει και σήμερα.

Μυρίζει επίσης βρεγμένο χώμα, και σάπια φύλλα. ένα τόσο δα σαλιγκαράκι είναι στο μπαλκόνι μου...τόσο μικρό. Κρυώνω, αλλα δεν θα κλείσω το παράθυρο. Μ'αρεσει να με πριβάλλει αυτός ο αέρας είναι κρύος και σε ξυπνάει και κουβαλάει τόοοοσες μυρωδιές.
Τις λατρευώ τις μυρωδιές... έχω πολύ καλη οσφρητική μνήμη (νομίζω έτσι λέγεται)

Θέλω να κυλιστώ στο γρασίδι και να βαλτώσουν τα πόδια μου μέσα σε λάσπες, και να μυρίζω πρασινάδα και χώμα.

Mε κάνεις...

2008-12-12T02:17:00.002+02:00

ευτυχισμένο!

και σ'ευχαριστώ γι'αυτό γιατί περνούσα μια ομολουγουμένως δύσκολη περίοδο μέχρι να έρθεις τόσο ξαφνικά και τόσο αναπάντεχα στη ζωή μου, απο το πουθενά!

Μην ανησυχείς και μην σκέφτεσαι τίποτα, μόνο το τώρα :)

PS: Nα υπενθυμίσω στους φίλους bloggers οτι ακόμα και αν γνωριστήκαμε απο κοντά και νιώθουμε μεταξύ μας μια πιο παρεϊστικη διάθεση όταν γράφουμε και σχολιάζουμε, τα blogs μας παραμένουν εδώ, στο ίντερνετ, ανοιχτά στον καθένα. και οχι, δεν είναι κακό, απλά το είχα ξεχάσει μέχρι πρόσφατα.