Once around the block

Toν αγαπάω πολύ τον Badly Drawn Boy, και χαζευοντας λιγάκι το blog.. μια αναδρομή που έκανα πρόσφατα, όταν συνειδητοποίησα οτι είμαι 2 χρόνια εδω πέρα, παρατήρησα οτι δεν έχω μιλήσει ποτέ γι'αυτον και τη μουσική του.
Κλασσική britpop, dreamy και παιχνιδιάρικες μελωδίες. Απίστευτοι στίχοι. Δυστυχώς έχει να βγάλει κάτι απο το 2006, τελευταίος του δίσκος το "Born in the UK". Όσοι βλέπατε σίριαλ του Παπακαλιάτη, ψάξτε στο youtube για το "I Love NYE" έπαιζε πολύ στη σειρά (μαζί με τo "Damage Fatale" απο το soundtrack του "La Double Vie de Veronique" που έχει επιμεληθεί ο Zbigniew Preisner.. όχι, δεν κλέβει ο Παπακαλιάτης καλέεεε)

Τελοσπάντων...αρχίζω και ξεφεύγω πάλι, απολάυστε το κομματάκι, απο το πρώτο album του badly drawn boy "The Hour of Bewilderbeast"

You quiver like a candle on fire
I'm putting you out
Maybe tonight we could be the last shout
But I'm fascinated by your style
Your beauty will last for a while

You're feeling instead of being
The more that I live on the inside
There's nothing to give
I'm infatuated by your moves
I've got to search hard for your clues

I want to repair your desire
And call it a gift
That I stole from just wanting to live
Now I see the vision through your eyes
Your innocence no longer fuels surprise

Trying to outrun your fear
Running to lose
Heart on your sleeve and your sole in your shoes
Take a left,
A sharp left
And another left, meet me on the corner
And we'll start, again.

PS: Ξέρω οτι οι περισσότεροι δε γουστάρετε τα μουσικά πόστς, και προτιμάτε τα σώψυχα, αλλα αυτά μας τελειώσανε :Ρ
...κάντε μια προσπάθεια, είναι απίστευτος ο συγκεκριμένος.

Αχ & Βαχ

Κάθομαι που λέτε και χαζεύω videos στο youtube απο το χτεσινό Pride. Δεν έχει ανέβει αρκετό υλικό (ακόμη) οπότε περιορίστικα στο να δω τον Πανούση (απίστευτος τύπος) στο παρακάτω βίντεο

Και εκεί, λίγο πριν το τέλος.. το εξασκημένο βλέμμα μου πέφτει πάνω σε ένα πιπινάκι καστανούλη, αξύριστο, με πράσινο t-shirt και τσάντα στην πλάτη! Γύρω στο 4:45 φαίνεται που κάνει κίνηση απο το κάτω δεξια μέρος της οθόνης προς το κέντρο, και μιλάει σε μια κοπέλα, προφανώς την αδερφομάνα φιλενάδα με την οποία θα πήγε μαζί για το ξεκάρφωμα (τί ρομαντικό)

Δεχόμεθα πληροφορίες, αριθμούς κινητών τηλεφώνων, facebook profiles, stats, μαρτυρίες πρώην γκόμενων,  και ο,τι άλλο υπάρχει διαθέσιμο. Παρακαλούνται οι συνάδελφοι bloggers που έχουν δημοτικότητα να με βοηθήσουν στην ανεύρεση του πρίγκιπα. Ευχαριστώ.

Σε είδα

Και ήταν τελείως αναπάντεχο, ακόμη κι αν διατηρούσα μια αισιοδοξία οτι οι δρόμοι μας μπορεί και να διασταυρωθούν. Και να που διασταυρώθηκαν... Εγώ με ένα ημιαποβουτυρωμένο γάλα κι ένα κρουασάν στο χέρι, άϋπνος και ταλαιπωριμένος, κι εσύ στο αυτοκίνητο.

Δίπλα μου μια παρέα κοριτσιών σου φωνάζει "έλα εδώ" κι εγώ χωρίς να ξέρω οτι αναφέρονται σε σένα γυρνάω σχεδόν αντανακλαστικά και τα βλέμματά μας διασταυρώνονται. Δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία, έχω συνηθίσει να με αγνοείς και πλέον δε μου κάνει καμία αίσθηση, αλλα σε είδα που ψιλοκόλλησες όταν με είδες, και δυσκολεύτηκες να βάλεις ταχύτητα.

Τελικά δεν πήγες προς τις φίλες σου, κι εγώ άραξα με τους άλλους σε ενα καφέ πιο κάτω παραμένοντας σε επιφυλακή για κάποιο τυχόν closest encounter. και τότε το βλέμμα μου πέφτει πάνω στο αυτοκίνητό σου που το έχεις παρκάρει λίγο πιο πάνω. Κολλάω στις πινακίδες. Θυμάμαι τις πινακίδες που είχε το παπί του Κ. που γούσταρα στο λύκειο... Όποτε το έβλεπα είχα το νου μου. Έτσι και τώρα, 10 χρόνια μετά... τα ίδια σκατά.

Βλέπω οτι κάθεσαι στην ίδια καφετέρια με μας, στο πάνω διάζωμα... μοιραίο; Είσαι με φοιτητοπαρέα, είμαι κι εγω με παρέα. Σε παρατηρώ καλά κρυμμένος πίσω απο τις φυλλωσιές της πέργκολας, μας χωρίζει αρκετή απόσταση, ασφαλείας. Έχεις ομορφύνει. Είσαι όμορφος. Μακράν ο ομορφότερος απο όσους μου έχουν αρέσει ποτέ. Και αυτή η ομορφιά σου δεν είναι τόσο τα χαρακτηριστικά σου, που άπτονται του γούστου μου, όσο η απλότητά σου.

Πήγα τουαλέτα ναι μεν γιατί θα έσπαγε η φούσκα μου, αλλα και γιατί ήθελα να περάσω απο μπροστά σου και να σε αγνοήσω, όπως και έκανα. Δεν μπήκα καν στον κόπο να ρίξω μια λοξή ματιά για να δω αν με κοίταξες και δεν με ενδιαφέρει.

Εύχομαι να βρείς το δρόμο σου. Όλοι μας βασικά

Δωράκι

Kάνω μαλακία (άραγε;) που μοιράζομαι το bootleg μιας και υπάρχει ρητή εντολή να μην κυκλοφορήσει παραέξω, αλλα έχω πάθει πλάκα με το συγκεκριμένο τραγουδάκι των Radio Dept. που λέγεται "Spring Time".

Θα κυκλοφορήσει στο επερχόμενο album "Clinging to a Scheme" ένας Θεός ξέρει πότε. Η ποιότητα δεν είναι και η καλύτερη δυνατή (bootleg γαρ) αλλα νιώστε όσοι γουστάρετε! Live απο το NYC Popfest που έλαβε χώρα πριν καμια δεκαριά μέρες!

Λινκ

μιξ γριλ

γκρίνια, πόνος, χαρά, κλάμα, ικανοποίηση, αμφιβολία, σκέψεις, προσμονή, ελευθερία, θυμός, άρωμα, γεύση, χαμόγελο, μουσική, κόμπλεξ, αθήνα, εκμετάλλευση, ψέμματα, βόλτες, αναποφασιστηκότητα, διλημματα, ενοχές, ξενύχτια, internet, ποτά, ουσίες, γνωριμίες, απογοήτευση, internet, sms, ανάγκη, τηλέφωνα, αγάπη, σκατά, υπεκφυγές, αύριο, ναι, όχι, δεν ξέρω... ΔΕΝ ΞΕΡΩ, παρεξηγήσεις, τελευταία στιγμή, ανησυχία, έγνοια, συμπόνοια, θλίψη, μέθη, λήθη, ερωτηματικά...πολλά και αναπάντητα, καφές, τσιγάρο, κέντρο, μαγαζιά, σπίτι σου, σπίτι μου, ντροπή, φόβος, λύπη, χάσμα, αποξένωση, κουβέντες, ενοχές, μαζί, μακριά, μόνοι μας, δεν είμαι καλά, δεν είσαι καλά, φεύγω.

.mindfuck.

Επειδή πολλές φορές άλλα λέμε, άλλα εννοούμε, και άλλα καταλαβαίνουμε, εγώ έχω απλά να πώ οτι κουράστηκα, παρεξήγησα, ίσως μετάνοιωσα αλλα δεν ξανασχολούμαι μαζί σου (θέλω να πιστεύω)

ΥΓ: Όποιος είπε οτι ποτέ δεν είναι αργά, έσφαλε.

Revision

Τώρα τελευταία δεν είμαι και πολύ καλά ψυχολογικά, όχι για κάτι συγκεκριμένο, απλά δε μπορώ να χαρώ ορισμένα πραγματα όσο θα ήθελα.
Δεν έχω όρεξη ουτε για βόλτα, συνεχώς βρίσκω δικαιολογίες για να αποφύγω συναντήσεις με φίλους, δεν τρώω, δεν κοιμάμαι καλα. Έχω μια απίστευτη τάση να γκρινιάζω και να εκνευρίζομαι με το παραμικρό αλλα χωρίς να αντιδράω, δεν έχω κάπου να ξεσπάσω... άντε το πολύ πολύ να βάλω καμιά μουσική να ξεχαστώ.

Βαριέμαι, με πήρε ο κολλητός μου να πάμε θάλασσα και ψάχνω να βρώ τί δικαιολογία θα του πω τελευταία στιγμη για να το αποφύγω :Ρ... lame huh? Σήμερα θέλω να πιώ λιγάκι αλκοόλ που μου έχει λείψει, έπερνα αντιβίωση γιατι είχα πάλι φαρυγγίτιδα... (Καλοκαιριάρικο, ο χτικιάρης)

Θα ήθελα πάρα πολύ να κάνω ενα ουσιώδες προσωπικό πόστ, αλλα δεν έχω κάτι να πω, ή μάλλον δεν το έχω διαμορφώσει ακόμη κατάλληλα στο μυαλό μου για να το εκφράσω έτσι όπως θα ήθελα. Ίσως πάλι απλα βαριέμαι. Χρειάζομαι μια αλλαγή, σα τις γκόμενες που μόλις χωρίσουν ξεσπάνε στα μαλλιά τους... αλλα δε μπορώ να κάνω κάτι στο μαλλί με τη δευτερη σκάλα τα'χω πάρει όλα.

Λέω να πιο τζιν σήμερα... tanqueray με πάγο, ωραία επιλογή για την εποχή. Αυτή θα είναι η αλλαγή μου... τζιν αντί τεκίλα... χαχα.

Σας αφήνω γιατι μιζεριάζω και δε λέει να σας χαλάω και το κέφι παρασκευιάτικα. Υπομονή, θα περάσει. Άλλα νέα δεν έχω. Αν βοηθήσει το αλκοόλ στο να πάρει σχήμα η σκέψη μου θα επανέλθω για ποστινγκ.

ΥΓ1: Συνήθως βοηθάει
ΥΓ2: Δεν ξέρω πού να σταματήσω :Χ

ΥΓ3: Τελικά πάω θάλασσα

Consequence

Kάτι μου λέει οτι θα το αγαπήσω πολύ το συγκεκριμένο γκρουπάκι απο Γερμανία που παίζει indie rock. Ο λόγος για τους "Τhe Notwist" και το κομματάκι που ακούγεται στην ταινία "Push" (ξέρω ξέρω.. Αμερικανιά, αλλα τουλάχιστον παίζει ο Chris Evans... το'σωσα;)

You're the colour,
you're the movement and the spin.
Never
Could it stay with me the whole day long
Fail with consequence, lose with eloquence
and smile.
I'm not in this movie
I'm not in this song.
Never
Leave me paralyzed, love.
Leave me hypnotized, love.